کنسله. سکته می‌کنه از ترس.

حق دارید لف بدید بچها. من آدمِ ناجالبی‌ام.

با موهایِ وزوزی‌ای که الان دارم بیشترتر هم حق دارید*

هلپ.

(نشست گوشۀ لابی*) + می‌دونستی اصلا مهربون نیستی آبجی؟ (یه خانومه از آسانسور میاد بیرون*) - چیکار کردم مگه؟ بلندشو زشتهه. + خجالت نمی‌کشی آبجی؟ وقتی بچهایِ جنوبی تو گرما دارن آبپز می‌شن، چراغ اتاقو روشن می‌کنی؟ (یه آقاهه با بچه‌ش میان تو*) - خب کار داشتم تو اتاق‌ق‌ق. بلندشو جونِ من آبرومون نیومده رفت. (قیافۀ طلبکارشو حفظ می‌کنه*) + نمی‌خوام. - بلندشو بریممم. ببخشید حواسم هست دفعۀ بعد. اصن بستنی می‌خرم واسه‌ت. بلندشو. (خرذوق بلند می‌شه و همینطوری که از در بیرون می‌ریم و من نگاهِ شرمنده‌‌ای به لابی‌من می‌ندازم، بپربپر می‌کنه و بلند بلند می‌خونه*) + اگه به عشقق ایننن وطن جون می‌دی بی‌بهونههه. اگه می‌خوای کمک کنی به وطنت مردونههه ...

اینجا هم به رسمِ چنلِ خدابیامورزِ قبلی: مکالمۀ روززز.

کامروا باشید تا سحرخیز شوید.

چیزی نیست، فقط بجایِ این که بکپم، ترجیح دادم سه جلد کتاب بخونم و یه فصل از سریالم ُببینم. من خیلی‌ام نرمالم.🙏🏻

*

عاشق‌ماشقِ وقتاییم که خونۀ یکی از خاله‌هام پلاس می‌‌شیم و دربارۀ هرچیزی‌ی‌ی‌ی (از دراماهایِ موجود در جامعه گرفته تا تحلیل‌هایِ کاملا مورداعتمادِ سیاسی*) حرف می‌زنیم. تا اینکه به خودمون میایم و می‌بینیم ساعت دوازدهِ شبه و هیچی از کیك شکلاتیِ خاله کوچیکم نمونده :>