دست، به سوی انسانِ فرولغزیده پیش ببرید تا بلندش کنید، و اگر امیدی به نجاتش نیست، به تلخی بر او اشک بریزید؛ به بیچارگیاش نخندید. دوستش بدارید و در وجودِ او خود را ببینید، و بر او همانطور قضاوت کنید که بر خود میکنید.
-آبلوموف (ایوان گنچاروف)
#تیکه_کتاب
, @Book_Play 📓