یه سری داستان داخل تاریخه که دلیل های روشن و واضحی هستن برای اثبات حرف امام

از‌جمله دربارۀ محمد بن یحیی که بر‌خلاف باقی مردم بخیل فوق‌العاده بخیل بود نوشته‌اند که پدرش به یکی از خواص او گفت: «تو چگونه از دوستان نزدیک محمد بن یحیی هستی در‌حالی‌که لباست پاره شده؟» گفت: «سوزنی که پارگی لباس را با آن بدوزم ندارم و اگر محمد بن یحیی خانه‌ای داشته باشد به وسعت فاصلۀ میان بغداد و نوبه مملو از سوزن، سپس جبرئیل و میکائیل نزد او آیند و یعقوب نبی را به‌عنوان ضامن حاضر کنند و از او بخواهند سوزنی به‌عنوان عاریت دهد تا پیراهن پاره شدۀ یوسف را بدوزند، او هرگز چنین کاری نخواهد کرد.»

ببین چه بخیل پلاستیکی بوده این مرده 😂😭

امام علیه السلام (حکمت ۳۷۸) سخن بسیار جامعی دربارۀ بخل فرموده که اونجا می‌فرماید الْبُخْلُ جَامِعٌ لِمَسَاوِئِ الْعُیُوبِ وَ هُوَ زِمَامٌ یُقَادُ بِهِ إِلَی کُلِّ سُوءٍ؛ بخل تمام عیوب را در بر دارد و انسان را به‌سوی هر بدی و زشتی می‌کشاند.

در حدیث دیگری از امام رضا (علیه‌السلام) می‌خوانیم: الْبُخْلُ یُمَزِّقُ الْعِرْض؛ بخل آبروی انسان را بر باد می‌دهد. به همین دلیل در کلام بعضی از بزرگان آمده است: «أبْخَلُ النّاسِ بِمالِهِ أجْوَدُهُمْ بِعِرْضِهِ؛ بخیل‌ترین مردم در مورد مال خود، سخاوتمندترین آن‌ها در مورد آبروی خویش است.»

دومیش ترسه،ترس مایۀ نقصان می‌شود؛ وَ الْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ

افراد ترسو هرگز نمی‌توانند از قابلیت‌ها، شایستگی‌ها و استعدادهای خود استفاده کنند و نتیجه اون عقب‌ماندگی در زندگیه به‌علاوه هنگامی که دین و جان و ناموس و کشور اونها به خطر بیفته، از جهاد ابا و هراس دارند و به‌جای این‌که در صف مجاهدان باشند در صف قاعدان و بیماران و از کارافتادگان و کودکان قرار می‌گیرند. هرگز هیچ آدم ترسویی به مقامی نرسیده؛ نه کشف مهمی کرده، نه پیروزی چشمگیری به دست آورده و نه به قله‌های کمال رسیده

یه حدیث از امام باقر درباره ترس: لَا یُؤْمَنُ رَجُلٌ فِیهِ الشُّحُّ وَ الْحَسَدُ وَ الْجُبْنُ وَ لَا یَکُونُ الْمُؤْمِنُ جَبَاناً وَ لَا حَرِیصاً وَ لَا شَحِیحاً؛ هیچ‌یک از کسانی که دارای بخل و حسد و جبن باشند به حقیقت ایمان نمی‌رسند و مؤمن ترسو و بخیل و حریص نخواهد بود.

اینقدر ترس مهمه که حتی امیرمؤمنان‌ علی(علیه‌السلام) به مالک اشتر توصیه می‌کند: «هرگز افراد ترسو را به حوزۀ مشاوران خود راه مده؛ وَ لَا تُدْخِلَنَّ فِی مَشوَرَتِکَ بَخِیلاً… وَ لَا جَبَاناً.» و همان‌گونه که امام(علیه‌السلام) در نامۀ مالک اشتر اشاره فرمود: سرچشمۀ جبن و ترس سوءظن به ذات پاک پروردگار است، زیرا می‌دانیم خداوند به افراد با ایمان وعده داده که من شما را تنها نمی‌گذارم، به جنگ مشکلات بروید و از من یاری بطلبید.

سومین نقطه ضعف چیه؟؟ آفرین فقره فقر شخص زیرک را از بیان دلیلش گنگ می‌سازد؛ وَ الْفَقْرُ یُخْرِسُ الْفَطِنَ عَنْ حُجَّتِهِ.

اشاره به این‌که از یک طرف ماجراافراد فقیر در خود احساس حقارت و ضعیفی می‌کنند و هر اندازه زیرک و باهوش باشند، بر اثر این احساس حقارت از گفتن حرف حساب خود و دفاع از حقوق خودش بر نمیاد و از یه طرف دیگه چون می‌دونند بسیاری از مردم برای سخنان آن‌ها ارزشی قائل نمیشن چون غالباً دنیاپرستند و برای افراد ثروتمند شخصیت قائلند. همین احساس سبب می‌شود که فقیران نتوانند حرف حق خود را بیان کنند.

دربارۀ آثار سوء فقر و تنگ‌دستی روایات زیادی از معصومین(علیهم‌السلام) نقل شده که حتی فقر را در سرحد کفر معرفی کرده‌اند😦🍃 و این به‌ دلیل اینه که پیروان خود را برای مبارزه با فقر قانع و موافق کنند.