ولی یه روزی میفهمی دنیا باهات لج نکرده بود فقط داشت بهت یاد میداد، چطور رها و بی نیاز بشی.
نه خوشحالم نه بدحال ، نه شاد ، نه غمگین ، نه امیدوار نه نومید ، بی گذشته و آینده ، سکونی بی زمان و مکان ، معلق در هیچ ، نوعی آگاهی خواب زده به وجود خود ، خوابی بدون رویا و با چشمانی باز !
- به چه کسی میگویند آدم «امن» ؟
به کسی که وقتی جای زخمهایت را به او نشان دادی، از آن پس، همه تلاشش را میکند که از آن سمت به تو آسیبی نرسد.