نه تو میمانی
نه اندوه
و نه، هیچ یک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود، قسم
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم، خواهد رفت
آن چنانی که فقط، خاطرهای خواهد ماند
لحظهها عریانند
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز
_سهراب سپهری
«زندگی شاید همین باشد، همین که یکدفعه دلت بخواهد از گوشهای بخندی، بیآنکه کسی علتش را بداند، همین که یکدفعه بخواهی ببخشی، بیآنکه کسی از تو گناهی خواسته باشد.»