نوشتن این نامه شبیه برگشتن به یه فکر قدیمیه که هنوز که هنوزه، کهنه نشده. نه چون مدام تکرار شده، بلکه چون هر بار از یه زاویه‌ی جدید دیده شده. من هیچ‌وقت دنبال این نبودم که چیزی رو جلو ببرم یا عقب نگه دارم. بعضی چیزها مسیر خودشون رو دارن، و دخالت توشون فقط خرابشون می‌کنه. این نامه دخالت نیست؛ تماشاست. شاید عجیب باشه، ولی بعضی آدم‌ها بدون اینکه نزدیک باشن، احساس امنیت می‌دن. نه از جنس تکیه دادن، از جنس مطمئن بودن. این حس، ارزش نوشتن داشت. Yours: https://eitaa.com/borndeadinside 🕯

مدت‌هاست فهمیدم همه‌ی ارتباط‌ها قرار نیست دیده بشن. بعضی‌ها فقط حس می‌شن، اون‌قدر عمیق که حتی نیاز به نشون دادن ندارن. این نامه نتیجه‌ی همون نوع ارتباطه. نه پررنگ،نه نمایشی. آروم، اما موندگار. از اون‌هایی که بعداً تازه می‌فهمی چقدر اثر گذاشته. من هیچ انتظاری از خوندنش ندارم. حتی لازم نیست تمومش کنی. همین که بدونی نوشته شده، برای من کافیه. Yours: https://eitaa.com/diaryifi 🕯

نوشتن این یکی خیلی بی‌سروصدا اتفاق افتاد. نه احساس شدید، نه تصمیم بزرگ. فقط یه لحظه‌ی ساده که فهمیدم بعضی چیزها اگه گفته نشن، گم می‌شن. من نخواستم این حس گم بشه. نه به‌خاطر اهمیتش، به‌خاطر صداقتش. و صداقت، همیشه ارزش نگه‌داشتن داره. Yours: Saghar 🕯

این نامه برای وقت‌هایی نوشته شده که آدم حس می‌کنه چیزی ناتمومه ولی نمی‌دونه دقیقاً چیه. نه غم مشخصی، نه خوشحالی واضحی. فقط یه حس معلق. من خواستم اون حس رو نگه دارم قبل از اینکه تبدیل بشه به بی‌تفاوتی. چون بی‌تفاوتی، خطرناک‌تر از هر احساس شدیده. نوشتن، یه جور مراقبته. اگه بخوام صادق باشم، این نامه نه توضیحه، نه اعتراف. بیشتر شبیه یه توقف کوتاهه برای اینکه مطمئن شم چیزی که حس شد، واقعی بوده. Yours: @dxntte 🕯

آخرش فقط می‌خواستم این رو بنویسم که بعضی حضورها حتی بدون نزدیک شدن، اثر می‌ذارن. نه با تغییر مسیر زندگی، با تغییر زاویه‌ی نگاه. این نامه نه جمع‌بندی کامله، نه خداحافظی. فقط یه ثبت ساده‌ست از چیزی که اتفاق افتاد و لازم بود یه‌جا نوشته بشه. Yours: @Ati0231 🕯