نوشتن این یکی خیلی بی‌سروصدا اتفاق افتاد. نه احساس شدید، نه تصمیم بزرگ. فقط یه لحظه‌ی ساده که فهمیدم بعضی چیزها اگه گفته نشن، گم می‌شن. من نخواستم این حس گم بشه. نه به‌خاطر اهمیتش، به‌خاطر صداقتش. و صداقت، همیشه ارزش نگه‌داشتن داره. Yours: Saghar 🕯

این نامه برای وقت‌هایی نوشته شده که آدم حس می‌کنه چیزی ناتمومه ولی نمی‌دونه دقیقاً چیه. نه غم مشخصی، نه خوشحالی واضحی. فقط یه حس معلق. من خواستم اون حس رو نگه دارم قبل از اینکه تبدیل بشه به بی‌تفاوتی. چون بی‌تفاوتی، خطرناک‌تر از هر احساس شدیده. نوشتن، یه جور مراقبته. اگه بخوام صادق باشم، این نامه نه توضیحه، نه اعتراف. بیشتر شبیه یه توقف کوتاهه برای اینکه مطمئن شم چیزی که حس شد، واقعی بوده. Yours: @dxntte 🕯

آخرش فقط می‌خواستم این رو بنویسم که بعضی حضورها حتی بدون نزدیک شدن، اثر می‌ذارن. نه با تغییر مسیر زندگی، با تغییر زاویه‌ی نگاه. این نامه نه جمع‌بندی کامله، نه خداحافظی. فقط یه ثبت ساده‌ست از چیزی که اتفاق افتاد و لازم بود یه‌جا نوشته بشه. Yours: @Ati0231 🕯

مدتیه که فهمیدم بعضی آدم‌ها لازم نیست همیشه نزدیک باشن تا اثر بذارن. گاهی فاصله باعث می‌شه نگاه دقیق‌تر بشه، حس‌ها واضح‌تر، و بعضی لحظه‌ها ماندگارتر. این نامه هم از همون لحظه‌هاست. نه تلاش داره برای چیزی، نه قصد داره چیزی رو تغییر بده. فقط یه بازتاب از چیزی هست که دیده شده، و نمی‌شد نادیده گرفت. شاید عجیب باشه که یه نفر این همه فکر و حس رو جمع کرده فقط برای نوشتن چند صفحه، ولی بعضی چیزها وقتی ثبت نشن، گم می‌شن.این متن ثبت همون چیزیه. نه برای کسی جز خودت، و نه برای کسی جز من. Yours: https://eitaa.com/forgetuu 🕯