این نامه برای وقت‌هایی نوشته شده که آدم حس می‌کنه چیزی ناتمومه ولی نمی‌دونه دقیقاً چیه. نه غم مشخصی، نه خوشحالی واضحی. فقط یه حس معلق. من خواستم اون حس رو نگه دارم قبل از اینکه تبدیل بشه به بی‌تفاوتی. چون بی‌تفاوتی، خطرناک‌تر از هر احساس شدیده. نوشتن، یه جور مراقبته. اگه بخوام صادق باشم، این نامه نه توضیحه، نه اعتراف. بیشتر شبیه یه توقف کوتاهه برای اینکه مطمئن شم چیزی که حس شد، واقعی بوده. Yours: @dxntte 🕯

آخرش فقط می‌خواستم این رو بنویسم که بعضی حضورها حتی بدون نزدیک شدن، اثر می‌ذارن. نه با تغییر مسیر زندگی، با تغییر زاویه‌ی نگاه. این نامه نه جمع‌بندی کامله، نه خداحافظی. فقط یه ثبت ساده‌ست از چیزی که اتفاق افتاد و لازم بود یه‌جا نوشته بشه. Yours: @Ati0231 🕯

مدتیه که فهمیدم بعضی آدم‌ها لازم نیست همیشه نزدیک باشن تا اثر بذارن. گاهی فاصله باعث می‌شه نگاه دقیق‌تر بشه، حس‌ها واضح‌تر، و بعضی لحظه‌ها ماندگارتر. این نامه هم از همون لحظه‌هاست. نه تلاش داره برای چیزی، نه قصد داره چیزی رو تغییر بده. فقط یه بازتاب از چیزی هست که دیده شده، و نمی‌شد نادیده گرفت. شاید عجیب باشه که یه نفر این همه فکر و حس رو جمع کرده فقط برای نوشتن چند صفحه، ولی بعضی چیزها وقتی ثبت نشن، گم می‌شن.این متن ثبت همون چیزیه. نه برای کسی جز خودت، و نه برای کسی جز من. Yours: https://eitaa.com/forgetuu 🕯

این متن از سکوت بلند اومده، از لحظاتی که هیچ‌کس حرف نمی‌زده، ولی همه‌چیز تو ذهن می‌چرخیده. من مدت‌ها منتظر بودم تا این حس پیدا کنه جای درستش، جایی که لازم باشه نوشته بشه، نه زودتر، نه دیرتر. و حالا که اینجا نشسته، می‌خواد فقط بگه که دیده شده‌ای، بدون اینکه فشار بیاره، بدون اینکه چیزی بخواد. شاید وقتی بخونیش، فقط یه حس آروم پیدا کنی. ولی همین حس، برای من کافی بود تا نوشتنش لازم باشه. این نامه بیشتر از هر چیز، یه مراقبت ساده‌ست، یه یادآوری بی‌صدا. Yours: @mypanahgah 🕯