امروز داشتم به این فکر میکردم که تعارف کردن چند تا حالت داره یه سری افراد هستن که سر هر چیزی تعارف میکنن یه سری افراد هستن که بعضی مواقع تعارف میکنن و بعضی مواقع نمیکنن یه سری افرادم هستن که هیچ وقت تعارف نمیکنن دسته ی اول باز خودشون دو دسته ان ، آدمایی که واقعا در بند چیزی نیستن . یعنی اگر تعارف میکنن از ته دل تعارف میکنن و واقعا اگر اون تعارف رو قبول کنی ناراحت نمیشن . یه سریا هم فقط تعارف کردن لق لقه ی زبونشونه . یعنی اون لحظه که تعارف میکنن حتی به این فکرم نمیکنن که دارن چی میگن و فقط میگن که به حساب خودشون ادب رو به جا آورده باشن . من خودم اصلا اینجور تعارفاتی رو دوست ندارم . مثلا اگر تعارف اینجور افراد رو قبول کنی تازه میفهمن که چی گفتن و یا قبول میکنن و خودشون ناراحت میشن یا قبول نمیکنن و طرف مقابل ناراحت میشه . دسته ی دوم که وقتی تعارف میکنن همه میدونن که دارن از ته دلشون میگن و اگه قبول کنن خودشونو کم نکردن اما اگر یه جایی تعارف نکنن ممکنه بعضیا ناراحت بشن . چون میدونن اگه طرف تعارف نکرده یعنی راضی نبوده و خوب مثلا با خودشون میگن مگه چی بوده که حالا راضی نبوده و تعارف نکرده . دسته ی سوم ولی ،برای اطرافیانشون شناخته شده ان و همه میدونن که این افراد کلا اهل تعارف نیستن و ناراحت نمیشن اما اینجور افراد توی روابطِ تازه دچار مشکل میشن مثلا اگر کسی ندونه که اینا اهل تعارف نیستن ناراحت میشه که چرا اصلا تعارف نکرد . خلاصه که این فرهنگ واقعا عجیب و پیچیده است.

همینجور که داشتم توی صداهای ضبط شده میگشتم یهو یه صوتی رو پیدا کردم که اسمشو گذاشته بودم من و خودم ... اصلا یادم نبود یه روزی یه همچین ویسی رو گرفتم ... پخشش کردم... مثل اینکه یه روزی دلم گرفته بودو گفتم بزار یه ویس بگیرم واسه من آیندم که اگر یه روزی دلش گرفته بود گوش بده آروم بشه...حرفایی که از زبون خودم شنیدم واقعا خیلی بهم چسبید . خیلی جالب بود بعد از شنیدن هر کلمه اولین چیزی که به ذهنم میرسید رو صدای ضبط شده میگفت . نکته هایی که در لحظه به ذهنم میزد رو میگفت و جالبتر اینکه حساسیت های خودمو تو استفاده از کلمات یا گفتن منظور دقیقم از هر لفظ رو به خوبی رعایت میکرد و واسم خیلی بامزه بود . قشنگ انگار خودم نشسته بود جلوم و داشت بهم امیدواری میداد ... به نظرم شما هم امتحانش کنید . یه ویس ضبط کنید و با آیندتون صحبت کنید و بزاریدش کنار که کلا یادتون بره . بعد ها که گوشش بدین خیلی براتون لذت بخش خواهد بود .

حس میکنید یکیو پیدا کردید که خیلی درکتون میکنه و خیلی باهاش انس دارین حتی یه احساس تعلق و دوست داشتنی بهتون میده که واقعا بامزه و جالبه خودمم فکر نمیکردم همچین حسی بهم بده . شاید مال این بود که خیلی از ته دل اینکارو انجام داده بودم

و اونایی که چند تا سوال ازشون میپرسی فقط به اولی جواب میدن و میرن ...🤦‍♀🤦

وااای امشب با دیدن این کلیپ از خوشحالی در پوست خودم نمیگنجیدم 👇

🟢 دست خدابرسرماست کلیپی که توسط کیم جونگ اون «رهبر کره شمالی» در صفحه توئیترش منتشر شده است. سفر تاریخی مقام معظم رهبری امام خامنه‌ای به کره شمالی. این همان سفری است که امام خمینی"اعلی الله مقامه"به حاج احمد آقا"ره" فرموده بودند آقای خامنه ای در این سفر خیلی قدرتمند ظاهر شدند و برای رهبری انقلاب مناسب است. این سفر دراوج تحریم وچند روز قبل از رحلت حضرت امام دراردیبهشت ۶۸ بود. اینکه الان و پس از عملیات وعده صادق فیلم سفر را رهبر جوان کره شمالی بازنشر داده است برای دشمن مشترک مان جای تامل دارد. 🔰 نعمت وجودنازنین رهبرعزیزمان را قدر بدانیم... ═══✼🍃🌹🍃✼══            @rezazadehgh ═══✼🍃🌹🍃✼══

فردا کنکوره .........همین

فقط یه نفر مث من میتونه چهار روز کاملو از دست بده و شب امتحان تا صبح بیدار بمونه که درس بخونه ....

(وی خیلی دارد تلاش میکند خودش را کنترل کند و فحش ندهد)

یه چیزی فهمیدم یه کلمه هست که صفت نمیگیره ( یعنی اگه هر صفتی هم بگیره حس آمیزی حساب میشه ) و اون کلمه ی «لحظه» است.

تازه لحظه ی طولانی هم نداریم چون اونجوری اسمش عوض میشه ( _انگار پارادوکسه)