امروز این جمله برام یه دفعه گل کرد . « هر کسی رو به مدل خودش....» ادامه اشو نمیگم خودتون برا خودتون کاملش کنین . به مدل خودتون😉😅

از بین مسائل ریاضی فقط نامساوی مثلثاتی تو زندگیم به دردم خورد . اونم وقتی که میخواستم اول پیاده رو ، رو طی کنم بعد از خیابون رد بشم ولی فهمیدم بهتره از نقطه ی شروع به صورت اریب به نقطه ی پایان متصل بشم تا راه کمتری رو طی کنم . تنبل ؟ نه من فقط محاسباتم خوبه

هر روز این جمله توی ذهنم تکرار میشه که ... آدم ها برای اعتماد کردن، زیادی کامل نیستن ... انا (الیه) راجعون

غمگینم ... به دلایل مختلف...

حس میکنم زندگیم از لحاظ شادابی و سر زندگی و حس خوب داره سیر نزولی طی میکنه ... و این اصلا خوب نیست

یه وقتایی آدم باید بشینه و به آدم ها نگاه کنه ... که چطور هر کدوم یه زندگی دارن ... هر کدوم یه دیدگاه دارن... هر لحظه کنار یکی هستن اما بازم درونشون تنهاست ...

البته باید حواسش باشه که اونا هم میتونن ببیننش و الان روح نیست 🤦😂

یه اسم قشنگ دیگه برای خدا پیدا کردم ... ای شکننده ی قلب های قساوت یافته

دانشگاه کجاست؟ جایی که بیشتر از هر وقت دیگه باید بگی (به من چه اصلا)

چرا داری وقت تلف میکنی؟ _ وقت تلف نمیکنم ، دارم به احساساتم بها میدم ... دارم تلاش میکنم غمی که در من به وجود اومده رو با دلایل عقلی و منطقی تسکین بدم

+ بیشتر از این توان ندارم  - نه اشتباه میکنی   "قانون 40 درصد، طرز فکری است که نیروی دریایی از آن برای عبور از دردهای جسمی و روحی زمانی که فکر می کنند به حد خود رسیده اند استفاده می کنند . ایده این است که وقتی ذهن شما به شما میگوید که کارتان تمام شده و نمیتوانید بیشتر از این پیش بروید، فقط در حدود 40 درصد از ظرفیت واقعی خود هستید."

مشکل من اینه که نمیدونم صبورم یا برام مهم نیست ...