وقتی که در حال نقش بازی کردن و اجرا نیستیم ، چه کسی هستیم؟...
خود حقیقی ما کیه؟
چیزای مختلف ، از جمله عُرف ، یادگیری ها ، تجارب تحمیل شده ، تلاش برای دریافت مقبولیت و... باعث میشن نقابی که روی چهرهمون گذاشتیم ، ضخیم تر و ضخیم تر بشه...
واویلا به روزی که اونقدری این نقاب رو روی چهره واقعیمون نگه داشتیم ، چهره حقیقیمون به واقعیت حساس شده باشه و از ترس آسیب دیدن ، اون نقاب رو هیچوقت بر نداریم...
نه نه ، اشتباه نکن ، اینطور نیست که خود واقعی ما یه موجود یاغی و بی مبادی آداب و وحشی باشه... نه ، این چیزا حرفای اومانیسم غربیعه ،
خود واقعی ما ، در عین اینکه در مکان ها و زمان های مناسب بلده درست رفتار کنه ،
با خود حقیقیش در صلحه ، نیازی به این نمیبینه که برای تشویق و پذیرفته شدن ، به خودش آسیب بزنه و از خودش دور بشه...
تفکرات روسو هم از اونور بوم افتاده ، اینطور نیست که اجتماع شر مطلق باشه و باید بریم توی طبیعت بِچَریم تا خود واقعیمون باشیم ،
نه
نظر اسلام ، که حقا از هر علم مدرنی جلو تره ، این نیست...
اسلام اصالت توامان فرد در کنار اجتماع قبول میکنه ،
یعنی چی؟ یعتی انسان خودش به تنهایی ، بحاطر فطرتی که داره ، مهمه و نیازی به اجتماع نداره برای اینکه ارزشمند واقع بشه...
#جرعهایتفکر
حالا موضوع اینه که ،
باید بریم خودمونو کشف کنیم تا بفهمیم اون رسالتی که خدا توی وجود تکتکمون گذاشته ، چیه توی دنیا...؟
7.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
توی نظام الهی ، وقتی تو در حال خوردن یه قاشق برنج هستی ، خدا تک تک اون دونه های برنج رو از همون اول خلقتشون به نام تو زده بوده...
وقتی داری یه لیوان آب میخوری ، خدا قطره قطره ی اون آب رو ، از همون موقع که توی ابر ها بودن و شروع به باریدن کردن به نام تو زده بوده ...
و
Guess what?
این یه حرف انگیزشی و زرد نیست ،
این جزو قوانین حکیمانه الهی هست...
حالا میخوای بیا واسه من ادای آدمای متواضع رو در بیار که نه بابا دروغه خدا اشتباهی اثن منو آفریده 💆🏻♀💆🏻♀💆🏻♀
منم میام بخاطر اینکه حکمت خدا رو زیر سوال بردی ، یه فس کتک میزنمت..
خلاصه که
خوبه گاهی به این جزئیات ریز و عمیق خلقت توجه کنیم... بهشون فکر کنیم...
همون کلمه ی savoring ، که توی فارسی چیزی به معنای این میشه که تو وقتی کاری رو انجام میدی ، با تمرکز و استفاده از حواس پنجگانهت این کار رو کنی... بهش فکر کنی...
مثلا وقتی یه سیب رو میخوری ، هم بوش کنی ، هم دقیق نگاهش کنی ، هم لمسش کنی و موقع جویدنش با عمق وجودت بچشیش...
مسخره شاید بنظر بیاد ،ولی توی علم ثابت شده همین savoring , چه درباره ی لحظات زندگیت و موقع قدم زدن توی خیابون یا موقع خوندن یه کتاب باشه ،
خیلی به سلامت روان و عمیق شدن انسان کمک میکنه....
#جرعهایتفکر