💆🏽‍♀

وقتی که در حال نقش بازی کردن و اجرا نیستیم ، چه کسی هستیم؟... خود حقیقی ما کیه؟ چیزای مختلف ، از جمله عُرف ، یادگیری ها ، تجارب تحمیل شده ، تلاش برای دریافت مقبولیت و... باعث میشن نقابی که روی چهره‌مون گذاشتیم ، ضخیم تر و ضخیم تر بشه... واویلا به روزی که اونقدری این نقاب رو روی چهره واقعیمون نگه داشتیم ، چهره حقیقی‌مون به واقعیت حساس شده باشه و از ترس آسیب دیدن ، اون نقاب رو هیچوقت بر نداریم... نه نه ، اشتباه نکن ، اینطور نیست که خود واقعی ما یه موجود یاغی و بی مبادی آداب و وحشی باشه... نه ، این چیزا حرفای اومانیسم غربی‌عه ، خود واقعی ما ، در عین اینکه در مکان ها و زمان های مناسب بلده درست رفتار کنه ، با خود حقیقی‌ش در صلحه ، نیازی به این نمیبینه که برای تشویق و پذیرفته شدن ، به خودش آسیب بزنه و از خودش دور بشه... تفکرات روسو هم از اونور بوم افتاده ، اینطور نیست که اجتماع شر مطلق باشه و باید بریم توی طبیعت بِچَریم تا خود واقعی‌مون باشیم ، نه نظر اسلام ، که حقا از هر علم مدرنی جلو تره ، این نیست... اسلام اصالت توامان فرد در کنار اجتماع قبول میکنه ، یعنی چی؟ یعتی انسان خودش به تنهایی ، بحاطر فطرتی که داره ، مهمه و نیازی به اجتماع نداره برای اینکه ارزشمند واقع بشه... #جرعه‌ای‌تفکر

حالا موضوع اینه که ، باید بریم خودمونو کشف کنیم تا بفهمیم اون رسالتی که خدا توی وجود تک‌تک‌مون گذاشته ، چیه توی دنیا...؟

توی نظام الهی ، وقتی تو در حال خوردن یه قاشق برنج هستی ، خدا تک تک اون دونه های برنج رو از همون اول خلقتشون به نام تو زده بوده... وقتی داری یه لیوان آب میخوری ، خدا قطره قطره ی اون آب رو ، از همون موقع که توی ابر ها بودن و شروع به باریدن کردن به نام تو زده بوده ... و Guess what? این یه حرف انگیزشی و زرد نیست ، این جزو قوانین حکیمانه الهی هست... حالا میخوای بیا واسه من ادای آدمای متواضع رو در بیار که نه بابا دروغه خدا اشتباهی اثن منو آفریده 💆🏻‍♀💆🏻‍♀💆🏻‍♀ منم میام بخاطر اینکه حکمت خدا رو زیر سوال بردی ، یه فس کتک میزنمت.. خلاصه که خوبه گاهی به این جزئیات ریز و عمیق خلقت توجه کنیم... بهشون فکر کنیم... همون کلمه ی savoring ، که توی فارسی چیزی به معنای این میشه که تو وقتی کاری رو انجام میدی ، با تمرکز و استفاده از حواس پنجگانه‌ت این کار رو کنی... بهش فکر کنی... مثلا وقتی یه سیب رو میخوری ، هم بوش کنی ، هم دقیق نگاهش کنی ، هم لمسش کنی و موقع جویدنش با عمق وجودت بچشی‌ش... مسخره شاید بنظر بیاد ،ولی توی علم ثابت شده همین savoring , چه درباره ی لحظات زندگی‌ت و موقع قدم زدن توی خیابون یا موقع خوندن یه کتاب باشه ، خیلی به سلامت روان و عمیق شدن انسان کمک میکنه.... #جرعه‌ای‌تفکر

راستی امروز جمعه س بیاید توی نوت گوشی یا توی سیو مسیج ها یا توی یه دفترچه با امام زمان (عج) حرف بزنیم... این حرف زدن ها ، تاثیر عمیق تری بر ایمان‌مون داره نسبت به دعاهایی که به معنیش حتی دقت هم نمیکنیم... حتی با توجه به اینکه اسلام دین عمیقی‌عه و اعمال سطحی ،ارزش کمتری دارن در اون ، کاری مثل صحبت کردن با ائمه ، خصوصا امام زمان (عج) ، ثواب و ارزش بیشتری میتونه داشته باشه...

ائمه علم لَدُنی دارن یعنی چی؟ یعنی علمی که بی واسطه از سوی خدا بهشون داده میشه..‌. هر وقت اراده کنن . مثل وقتایی که میدونن چگونه قرار هست شهید بشن ، یه عذاب چه زمانی و کجا قراره نازل بشه و... مثل انسان عادی محدود نیستن که سرشون مثلا شلوغ بشه و نتونن درک کنن و بفهمن حرفا و دردای چندین هزار انسان رو ... علمی فرا انسان ، بخاطر همین علم لدنی هست که میتونن از تک تک احساسات و جزییات زندگی ما باخبر باشن...

کتاب : دوباره نگاه کن