شبتون بخیر

کمک من مبتلا به سندروم "شیپپینگ" هستم . همش کاپل های داخل انیمه ها رو مث یه واسطه گرای ازدواج دنبال میکنم تا ببینم انشاءالله بالاخره بهمدیگه میرسن یا نه ، اگه نرسیدن هم تلاش میکنم برسونمشون 💀 (چجوری‌ش به خودم مربوطه) یه سری دنبال این رفتم که ببینم ریشه ی این جور چیزا چیه ، مثلا همبن سندروم من یا مثلا چرا آدما بجای اینکه عاشق شخصیت های واقعی بشن ،عاشق کرکتر هایی که صرفا زاییده ی مغز یه نویسنده هستن میشن... یا مثلا چرا فلان کرکتر انقدر برای من جذابه؟ به نتایج عجیب و جالبی رسیدم ... شما هم برید فکر کنید راجع بهش ، باعث میشه اعماق ذهن و روان خودتون رو بیشتر بشناسید.. چون گاهی الگوی مشترک و خاصی هست بین اون شخصیت هایی که ناخوادآگاه جذبشون میشید... منم همینم ، لو نمیخوام بدم که روی چجور آدمایی قفلی میزنم 🚶‍♂ ولی الگوی خاصی ،از همون ۵ سالگیام تا الان بینشون پیدا کردم... #جرعه‌ای‌تفکر

کسی اینجا سینستزیا (Synesthesia) داره ؟ 😭💘 خیلی چیز جالبیه برید سرچ کنید شاید شما هم داسته باشید

https://eitaa.com/Lunaffice/677 اره خب دقیقا همینه موضوع چون توی بچگی اعصاب مربوط به حواس مختلف ، بهم نزدیک ترن.

گاهی انقدر درگیر جلب نظر دیگران میشم و تحت تاثیر تایید یا رد‌شون قرار میگیرم ، که فکر میکنم چقدر بی ثبات و بی هویتم...

-

از دنیایی که رفاه و سلامتی‌ش غالبش برای طبقه ی مرفه و ثروتمند جامعه‌س متنفرم... منجی عالم ، کجایی..؟

شبتون بخیر فردا پسفردا سعی میکنم محتوای بهتری بذارم

موسیقی چه زمانی یه "هنر" واقعی محسوب میشه؟ :) ازینا که دوست دارین اوردم براتون...

دوست داشتن و ابراز علاقه همینقدر میتونه آسون باشه ، خیلیامون جدی کسایی رو دوست داریم ، رفیق ، همسر ، حتی دختر یا پسرخاله... ولی گاهی یادمون میره چجوری ابرازش کنیم و در نتیجه ممکنه توی حسرت Savoring اون لحظات کوچیک بمونیم..‌ نمیدونم ، یه قدم کوچیک برای بهتر کردن روابطمون با آدمای با ارزش ، میتونه همین باشه که وقتی طرف دارا باهامون حرف میزنه ، دو دقیقه گوشی رو کامل بذاریم کنار تا توجه کاملمون رو بهش بدیم... خودمون هم روانمون آروم تر میشه اینطوری ، و عاقلانه تر و عمیق تر پیش میریم...

شاید این حرفا خیلی کلیشه بنظر بیاد ، ولی خب موضوع اینه که علیرغم کلیشه بودن ، خیلیامون هنوز توش ضعف داریم ...