سلام من با وجود اینکه کلاس نرفته بودم زبانم خوب بود به خاطر همین تدریس دبیرمون برام به شدت سطح پایین بود حتی فکر میکنم خود دبیر همه‌ی اطلاعاتشون رو از تحصیلات دانشگاهیشون که زبان انگلیسی بود داشتن و اگر نگم همه باید بگم اکثر کلمات رو اشتباه تلفظ میکردن حتی کلمه‌ی ساده‌ای مثل important. فکر کنم هر جوری که اساتید دانشگاهشون تلفظ کرده بودن ایشون هم به خاطر سپرده بودن و مطالعات جداگانه برای دایره لغات و تلفظ و .. نداشتن. حتی خودشون میگفتن که من خیلی از کلمات کتاب برام جدید بودن(شما در نظر بگیرید که کلمات انگلیسی در کتاب های ما چقدر ساده هستن حتی تا دوازدهم کلمه های خیلی پیچیده‌ای نداریم) و اون‌ها رو همون سالی که میخواستم تدریس کنم و تو کلاس های آموزشی تدریس یاد میگرفتم. خیلی از دبیرا رو اسپیکینگ بچه ها هم کار میکنن و تو کلاس بخش هایی رو انگلیسی صحبت میکنن اما ایشون حتی خودشون هم هنر این رو نداشتن لیسنینگ هم همینطور. برای لیسنینگ های کتاب میگفتن پرینت بگیرید و حفظ کنید حالا از نظر من ایشون اصلا دبیر خوبی نبودن ولی مدرسه خیلی خوشش میومد و حتی بچه‌های ضعیف‌تر هم به نسبت راضی بودن و میگفتن استاد فلانی خیلی خوبن چون برا گرامر نشانه گذاری میکنن(نشانه های داستانی) و کلمات رو خیلی تکرار میکنن و امتحان میگیرن.چرا؟ چون رو نمره کار میکردن. ولی به نظر من دبیر باید مهارت محور تدریس کنه که پس فردا دانش‌آموز واقعا یه چیزی از این زبان مدرسه یاد گرفته باشه و به دردش بخوره. نمره محور کلاس رو پیش نبره. چون نمره محور بودن حتی به نمره هم کمک نمیکنه و بچه چیزی یاد نمیگیره ___ ممنونم از کمکتون🙏🏻 پس این که خود معلم سطحش پایین بود یه مشکل بود براتون، خب قطعا این یه مشکله👌🏻 اما در رابطه با مهارت محور بودن و نمره محور نبودن، میفرمایید با وجود سطح پایینشون ولی بچه ها راضی بودن و نمرات خوب میگرفتن درسته؟ خب سوالی که دارم اینه که به نظرتون باتوجه هدف آموزشی که قبول شدن در امتحانات پایان ترم و خصوصا نهاییاس، برداشتن تمرکز از روی نمره و امتحان و گذاشتنش رو مهارتایی مث اسپیکینگ لیسنینگ درسته؟

https://eitaa.com/Chocolate2005/25953 اون سال بعد از عید کلاس‌ها حصوری شد و من همچنان سر کلاس زبان می‌ترسیدم چون معلم سخت‌گیری هم داشتیم، تو مجازیش هم می‌ترسیدن ولی چون با معلم و بقیه بچه‌ها چشم تو چشم نمی‌شدم راحت تر بو و بله فکر می‌کنم این که معلم استرس من رو در نطر گرفت و با نهربونی بهم مسئولیت‌هایی می‌داد که می‌تونستم از مسش بربیام بهم کمک کرد ___ همین معلم سختگیره استرستون رو درک میکرد؟ معلم به نظرتون اگه تو کلاس حضوری چه رفتارایی میکرد باعث میشد شما ترغیب بشید مشارکت کنید و ترستون بریزه؟

📌خب! تا اینجا همه پیامای ناشناس رو گذاشتم، میخوام یه کم صحبت کنم و بعد باز اگه ناشناسی باشه در این زمینه بذارم حتما. ببینید دوستان، بنده تو دانشگاه با اساتید هی بحثم میشه؛ چون خیلی ایده آل و تئوری طور راهکار و روش میدن. بنده همه‌ش میگم این شیوه های شما خیلی ایده آله و به درد کلاسای مدرسه نمیخوره! محدودیتای کلاسای مدرسه رو شما درنظر نمیگیرید اصن. باید بگم بچه هاهم اکثرا با بنده مخالف بودن و پشت استاد، ینی من تنها بودم حداقل تو بحث. حتی یکی از استادامون که روش تدریس هم درس میداد، با بنده دعواش شد یه بار و گفت تو بدبینی هارمهر هی میگی نمیشه! ولی خود اون استاد، سابقه تدریس تو مدرسه نداشت! اتفاقا پرسیدم ازش که استاد شما سابقه تدریس تو مدرسه دارید؟ گفت نه!:) و اینطور بودم که خب همینه دیگه! از اول یا تو آموزشگاه کار کردی یا همه‌ش استاد بودی این چن سال و به کسایی درس میدادی که خودشون زبانشون خوب بود و شما اصن خود زبان رو درس نمیدادی ادبیات انگلیسی و این چیزا درس میدادی بهشون! البته نگفتم اینارو بهش، همون سوالی که پرسیدم معلوم بود منظورم چیه.

بعد، بچه ها میگفتن الان همه بچه ها میرن کلاس زبان! بچه ها دیگه بلدن و فلان، من میگفتم این چه تفکر اشتباهیه؟ 😐 کی گفته اکثرا میرن کلاس؟ کی گفته اکثرا بلدن؟؟ با این دید اصلا نباید وارد کلاس شد. من خودم یادم بود اونموقع میگفتم بابا من دوسال پیش مدرسه بودم خودم دانش اموز بودم، با این که مدرسه‌مون خوب بود، اما اکثر بچه ها زبانشون خوب نبود و اتفاقا کلاس نرفته ها بیشتر بودن! ولی چن تا از همکلاسیام تو دانشگاه میگفتن نه ما بچه هامون کلاس رفته بودن، پرسیدم از یکیشون مدرسه عادی بودی؟ گفت نه نمونه بودم🗿💔 و خب همین دیگه! آقا اینا هی مخالفت کردن با بنده، استاد بهم میگفت بدبین و فلان چون معتقد بودم نباید بیشتر کلاسو انگلیسی حرف بزنی و تدریس به زبان انگلیسی دانش آموز رو گیج میکنه و نمیفهمه!!! استاد میگفت تو بیشتر میفهمی یا محققا؟ 🤡 خب قربون شکلت، محققا که برای مدارس ایرانی با شرایط و محدودیتاش نیومدن این نسخه رو بپیچن که! نسخه ایده آلو پیچیدن!

خلاصه، نمیپذیرفتن. یا اساتید خیلی چیزای عجیب غریبی از ما میخواستن، انتظار داشتن ما یه تنه کل سیستم آموزش زبان مدارس رو عوض کنیم یا با وجود محدودیت ها زبانو ایده آل تدریس کنیم طبق متودا و فلان. تا این کهه!!! تا این که بچه ها ترم بعد، اولین کارورزیشون رو رفتن. و نظر اکثر بچه ها برگشته بود!!! خیلیاشون اینطور بودن که وای ما چقد شوک شدیم، چقد مدرسه متفاوت بود از چیزی که تو ذهنمون بود، چقد سطح بچه ها پایین بود ما انتظار اینو نداشتیم و فلان... حالا من که میگفتم من کلی بهتون گفتم، ولی خب مهم نبود مهم این بود که بالاخره رسیدن بهش و وقتی رفتن وسط میدون فهمیدن فرق بین تئوری و عمل چقدره!

بنده حرفم اینه که آقا نمیشه همونطوری که تو آموزشگاها تدریس میکنی با اون روشای ایده آل، بیای تو مدرسه تدریس کنی!! بنده میگم باید واقع بین بود، آقا تو آموزشگاه اولین کاری که میکنن چیه؟ تعیین سطح! مهم ترین و اولین قدمی که برای کلاس بندی انجام میدن اینه! آیا ما تو مدرسه تعیین سطح داریم؟ خیر! ما کلاسی داریم که به اصطلاح multi-leve عه، ینی سطوح مختلف توشن. آیا این یک محدودیت و یک چالش دربرابر اون شیوه آموزش ایده آل آموزشگاهی نیست؟ چرا هست! یه مسئله دیگه که بهش توجه میشه، تعداده! تو آموزشگاه یه کلاس نهایتا دیگه ده دوازده نفره‌س، تا معلم بتونه به همه دانش آموزا برسه و فرصت بشه که همه مشارکت و فعالیت کنن. حالا تو مدارس چی؟ تو مدارس دولتی، کلاسا میانگین سی نفره‌ن! آیا این یک محدودیت و یک چالش دربرابر اون شیوه آموزش ایده آل آموزشگاهی نیست؟ چرا هست! یک مسئله مهم دیگه هم بحث زمانه!! آموزشگاها چیکار میکنن؟ میگن هفته ای سه جلسه کلاس برقراره! تازه تعداد بچه هاهم گفتیم دیگه پایین تره پس زمان اختصاصی بیشتری صرف هر دانش آموز میشه. حالا مدارس چی؟ مدارس کلا با اون تعداد بالای دانش آموز در هرکلاس و تفاوت سطح بچه ها، کلا هفته ای یه جلسه زبان رو کار میکنن! دیگه یه سری مدارس خاص نهایتااا دوجلسه! آیا این یک محدودیت و یک چالش دربرابر اون شیوه آموزش ایده آل آموزشگاهی نیست؟ چرا هست!!! پس خلاصه بخوام بگم، مدرسه شبیه آموزشگاه نیست شرایطش! و ایده آل نیست! و محدودیت های واقعی داره و باید واقع بینانه به هرچیزی نگاه کرد نه ایده آل گرایانه! و یه نکته فوق مهم که خیلی از اساتید هم معتقدم بهش توجه نمیکنن وجود داره که اونو پیام بعد میگم:

مسئله و نکته دیگر بسیار بسیار مهمی که خیلی از معلما، اساتید دانشگاه که به معلما درس میدن و حتی یه سری از دانش آموزا بهش توجه نمیکنن؛ هدفه! هدف و منبع تدریس! آقا هر معلمی، از آموزش یک هدفی داره که باید به اون هدف برسه! و وقتی هدف یه آموزش متفاوت باشه، طبعا شیوه اون آموزش هم از دیگری متفاوت میشه دیگه! حالا چی میخوام بگم؟ میخوام بگم آقا هدف تدریس تو آموزشگاه با مدرسه متفاوته! هم هدف، هم منبع! توی آموزشگاه، تمرکز و هدف تقویت اسپیکینگ و لیسنینگه! درحالی که برعکس در مدرسه، هدف اصلی بیشتر روی گرامر و ریدینگه! پس طبیعتا قرار نیست شیوه ایده آل آموزشگاه روی مدرسه هم جواب بده، اونم با محدودیت هایی که ذکر شد! کتاب هاهم اتفاقا متفاوت و درجهت همین اهداف تالیف شدن، ینی کتاب های آموزشگاه مکالمه محور تالیف شدن و کتاب های مدرسه گرامر محور و لغت محور بیشتر.

و معلم اینجا، وظیفه‌ش اینه که هدف آموزشی رو تحقق ببخشه! خصوصا خصوصا خصوصا که سنجش در انتها وجود داره، و سنجش تو آموزشگاه معمولا مکالمه‌س درحالی که سنجش تو مدرسه گرامرمحور طوره. و ته تهش، بچه ها از سال نهم تا اخر مدرسه آزمون نهایی دارن! یعنی یک آزمون مشخصی وجود داره، که هدف از آموزش اول اینه که اون دانش آموزا، تهش بتونن اون آزمون رو با موفقیت بگذرونن! پس اگه برفرض با همه چالش ها و محدودیت ها منِ معلم بیام اسپیکینگ لیسنینگ بچه هارو تقویت کنم ولی تهش نتونن آزمون نهاییشون که گرامر محور و ریدینگ محور هست رو با موفقیت بگذرونن، فایده ای نداره و هدف آموزش تحقق پیدا نکرده!

حالا این که آیا اصن این شیوه درسته یا میشه عوضش کرد، چیزیه که دست معلم نیست و معلم نهایتا میتونه پیشنهاد بده یا مطالبه کنه و اینا، ولی نمیتونه سرخود سیاست های آموزش اون درس و منبع و امتحان رو عوض کنه که! پس این که چرا مثلا مکالمه محور نیست کتابا، تقصیر دبیر نیست که وای معلم تو چرا مکالمه و مهارت یاد ما نمیدی؟ بلکه از ریشه باید سیاست آموزش عوض شه اگرم برفرض بخوایم بگیم مکالمه محور باید آموزش داده بشه(تا جایی که شدنی باشه واقعا). معلم باید منبعی که بهش میدن رو برای هدفی که براش تعیین میکنن تدریس کنه. پس منِ معلم همین که بتونم ضعیف ترین بچه ها رو برسونم به جایی که تو امتحانات موفق بشن، وظیفه‌م رو به درستی انجام دادم. اگه بشه و راهی باشه و شرایط پیش بیاد که درکنار کتاب و منبع، بشه رو مهارتایی مثل اسپیکینگ هم کار کرد قطعا خیلی عالی میشه؛ منتها این اصل نیست و درصورت فرصت اضافه پیدا کردن یا راه و روشی پیدا کردن که بتونه همه اینارو باهم کاور کنه با محدودیت های کلاس اونوقته که اوکیه. نه که تمرکز از رو منبع بره رو مکالمه و تهشم باز نهایی و سنجش بچه ها گرامر و ریدینگ باشه و خراب کنن، یه چیز مازادی میشه اسپکینگ و مهارت مکالمه ای که تو آموزشگاه درس میدن خلاصه.

و خب اساتید اینم زیاد میگن که باید کلاس رو یه جوری بچینی که هم ضعیف ترا استفاده کنن ازش هم قوی ترا، که خب به شخصه و تا الان و این لحظه که تجربه تدریس نداشتم فکر میکنم اینم حرف ایده آل گرایانه ایه تا حدی💔 منظورم اینه که آخه ببینید، اولا که معتقدم اصل تمرکز باید رو کسی باشه که بلد نیست! چون اصن چرا تو این پایه این کتاب تدریس میشه؟ چون میگیم این مطالب جدیدن برای این پایه و باید تو این پایه اینارو درس داد دیگه! اگه مبنا این باشه که بلدن، پس چرا اصن کلاسی باشه و کتابی و معلمی؟ اساسا کلاس برای کسیه که بلد نیست دیگه، کسی که بلده چه نیازی به کلاس داره؟ پس هدف آموزش به کساییه که بلد نیستن! حالا یکی بلده خودش، یا خونده یا کلاس رفته؛ خب نمیشه چون اون بلده سطح کلاس رو ببری بالا که! اون بلده خب خوش به حالش، راحت تره براش و تو امتحانم کارش آسون تره نمره خوبم میگیره. ما نمیتونیم چون یه سریا بلدن، سطح کلاس رو ببریم بالا درحالی که افرادی هستن که بلد نیستن این پایه رو و باید در حد پایه و منبع اون پایه درس داد نه در حد کسی که از این پایه جلوتره! مثل این میمونه که توی کلاس ریاضی یه عده رفته باشن کلاس و بلد باشن ضرب و تقسیمو مثلا از قبل، پس معلم باید کلا به بقیه هم درس نده و شروع کنه رادیکال و اینا درس دادن؟؟ نه دیگه! خب اون بلده، مجبورم هست سرکلاس بشینه چون طبق یه قاعده ای مدرسه هرپایه جلو میره و این که یکی جلو زده تو یه درس معنیش این نیست که کلاس باید با اون هماهنگ شه! قاعده داره هر پایه و هر درس. حالا بنده معتقدم اون فردی که زبانش یا چیزای دیگه‌ش بهتره، باید بیاد کنار معلم و کمک معلم باشه و به بقیه بچه ها توی یادگیری کمک کنه و زکات این علمش رو بده! این یکی از کاراییه به نظرم که میشه انجام داد برای این که کسایی که سطحشون از سطح پایه و کتابشون بالاتره هم بتونن از کلاس استفاده کنن و حوصله‌شون سر نره. اما این که یه سری چیزایی بلدن رو مجبورن هی بشنون و باز یاد بگیرن چون بقیه بلد نیستن، یه چیز اجتناب ناپذیره که نمیشه کاریش کرد واقعا تو این چارچوب مدرسه! حتما راهای دیگه ای هم وجود داره برای این که کمتر حوصله‌شون سر بره بچه های سطح بالا و استفاده کنن بدون این که سطح کلاس رو از حد پایه و کتاب بخوایم ببریم بالاتر و هم سطح اونا کنیم، اگه پیشنهادی دارید خیلی خیلی ممنون میشم بدید و یاری کنید بنده رو🙏🏻

در رابطه با این عرایضم اینم بگم که چقدر کلیپ درست کردم برای تدریس یا چقد طرح درس نوشتم که میدونستم هیچکدومشون واقعا بعدا تو کلاس احتمالا به کارم نمیان چون خیلی ایده آل طور و استادپسندن فقط و واقع گرایانه نیستن...

خلاصه از این پیامی که ریپلای کردم به پایین تقریبا کل عرایض بنده بود و نظر و تفکر بنده تا به این لحظه و با این تجربیات. میتونیم حرف بزنیم، یا موافق باشید یا مخالف باشید و بگید چرا مخالفید، یا راهکار بدید اگه به ذهنتون میرسه.