(((

چهلم 💘.

بهونه گریه امشبم پیدا شد ، ممنون .

«زهرِ شرآبِ مِهر» گاهی دستی برای نجات نیست، گاهی باید خود غرق شوی در دریا‌ها و اقیانوس‌ها، تا اندکی به اندیشی مهرت بر آنان که در عمق دل نشسته است بیش از آنان که کفر و نفرینت می‌کنند ترسی در دل ندارند. هرگاه سخن از خوبی و نیکی شد یاد تو می‌کنند اما آنان که کفر می‌کنند همیشه در کنج یادیشان هستی. زیرا بدی در این جهانِ فرسوده و تاریک بیش از خوبی حکم می‌کند. و تو را همان قطره آبی بر خاک می‌نشاند که با او روح و تنت را بر آغوش پاکی دعوت می‌کردی‌ای‌‌؛ و همان خاکی بر آغوش می‌کشد که تو از آن ساخته شده‌ای. غرق خواهی شد میان هزارن جانور و گیاه...در دل ثانیه‌های جهان. غرق خواهی شد میان ادمیانِ نقاب بر دست، گرچه نیک و نیکی کنی، گرچه نفرین و کفر کنی، نقاب دستانشان را بر دل دستان چروکیده‌ات دعوت می‌کنند و تو هیچ نمی‌دانی چه کنی، و چه بسیار باید به اندیشی تا که نقاب دستانت را بر صورت ننشانی. همرنگ آنان خواهی شد، همانانی که قهقهه‌ بر سر می‌دهند از عطر و بوی خوشی را که بر تن داری. و چنان تلخیِ سخنِ پر مهر و محبتت را به خوردت می‌دهند که گویا انگور رسیده‌ای را با لذت مزه مزه می‌کنی. باید بنشینی و بنگری که چگونه قطره‌ی زهر‌آلوده شرابِ همان انگور را بی‌رحمانه بر گلویت می‌چکانند و تو چه بی‌گناه محکوم می‌شوی به خوردِ نجسی. آری، این است جهان تیره و تاریکِ ما انسانیان. #خودنویس