و دیگران گمان کردند که گویی فراموشی گرفتهام ، زیرا تنها نامی که در خاطرم مانده بود ؛ نام زیبای تو بود . .
خواستن او برابر بود با نابودی خودم ، و من حاضر بودم این نابودی را حتی برای یک لمس دستانش هم پذیرا باشم ؛
گفته بودم بعد از این باید فراموشت کنم ،
دیدمت وز یاد بردم گفته های خویش را.
-مهدی اخوان ثالث
قلم بر دست میگیرم و مینویسم از زیبایی دو چشمت ، لبخند گیرایت ، گیسوان بلندت ، لبهای لطیفت و از اینکه چقدر دوستت دارم ؛ نامه را به پایان میرسانم ، اما نمیفرستمش . . .