می دونی عزیزم ، عشق من و تو مثل ماهی و دریا بود ؛ من بدون تو می مردم اما تو هیچ تلاش واسه نگه داشتنم نمیکردی.
اما اگر روزی برگردم عقب هیچ وقت به تو نمیگویم دوستت دارم ، شاید اگر نمیگفتم هیچوقت ترکم نمیکردی ؛
زان خشم دروغینش ، زان شیوه شیرینش
عالم شکرستان شد تا باد چنین بادا . . .
-مولانا
شروع عشقت مانند باران بهاری بود نرم نرمک و زیبا ، اما پایانش مانند خزان بود ؛ وقتی که رفت همه چیزم را با خود برد و خزان شدم.