- این روزا کار فضه سخته... خیلی سخته... نه فقط چون مادر افتاده... چون دیگه صدای ِ 🖤✨ «بسم‌الله» زهرا نمیاد... چون دیگه اون نون داغی که با دست شکسته پخته می‌شد، نیست... -

- فضه سفره پهن می‌کنه... اما نه مثل قبل... نه با لبخند زهرا 💔 . . نه با صدای خنده‌ی بچه‌ها... -

- فضه التماس می‌کنه: > «زینبم بلند شو بیای سر سفره...» > «حسین جان، بیا عزیزم...» > «حسن جان، تو پسر بزرگی، بیا بچه‌ها به حالتون میاد...» (توروخدا امشب بچتو زیاد بغل کن ؛ هی تو دلت بگو : اخ بمیرم برای یتیمات فاطمه 💔 اخ فاطمه کی امشب یتیمات بغل میکنه ؟) -

- اما بچه‌ها فقط نگاه می‌کنن... چشماشون پر اشکه... دلشون پر داغه... ⧉ فقط یه جمله می‌گن: > «فضه... کی دیدی ما بدون مادر سر سفره بشینیم؟» -

- خانم جان... بعد از تو، یتیماتو با احترام سر سفره می‌آوردن... درسته مادر نداشتن 🖤 . اما حسن، حسین، زینب، کلثوم... دست نوازش علی رو سرشون بود... -

- ⧉ اما سلام به اون نازدونه‌هایی که... شام غریبان ، زینب با زحمت از توی ِ صحرا جمعشون کرد . -

- خیمه نیم‌سوخته بود... آتیش هنوز خاموش نشده بود... بچه‌ها با تن‌های سوخته، با دل‌های ترسیده : ) 🖤 . دور زینب حلقه زده بودن... -

- یکی می‌گفت: > «عمه وای گوشم...» یکی می‌گفت: > «عمه پاهام...» یکی می‌گفت: > «عمه زدنت...» -

_

- اگه امشب اشکت نیومد برو کنار دل علی ؛ ⧉ بابای ما خیلی غریب بود اون‌جا دیگه علی طاقت نداشت... گفت: > «یا رسول‌الله، از فاطمه بپرس چه بر سرش آوردند💔...» -

صلی الله علیک یا فاطمه 🖤 اگر امشب اشکی جاری شد یاد بنده حقیرم باشید التماس دعا ... .