زندگی سرشار از فراز و نشیب است؛گاه چون دشتی سربز و آرام،و گاه چون کوهی سربه فلک کشیده و صعبالعبور،سختی ها،بخشی جدایی ناپذیر از این سفر اند،آن ها چون آتش،فلزوجود ما را ناب میکنند و در نهایت آن را پدیدهتر و مقاومتر میسازند .
ما اغلب از تغییر میترسیم؛ از آن لحظهای که تمام آنچه هستیم، فرو میریزد تا چیزی دیگر از دلِ آن بیرون بیاید. اما حقیقت این است که هیچ شکوفهای بدونِ شکافتنِ پوستهی سختِ هستهی خود، به جهان خیره نمیشود.
زمان، نه یک خطِ مستقیم، که یک جریانِ بیوقفه است که هر آنچه را که بیریشه باشد، با خود میبرد. ما در برابرِ گذرِ روزها، یا مانند صخرهای استوار میمانیم که با برخوردِ موجها، شکل میگیرد، یا مانند شنهایی که در جریانِ آب، هویت خود را از دست میدهند.