هیچوقت هیچ‌گونه "تعلق" ای وجود نداره

نخل شکسته شاخه در مجلس عزا شده، ریسمان های رنگین پاره شده،  دامن چین دارِ سوخته، بوی عود و اسپندی که جایش را به بوی خون و باروت داد، نقل هایی که روی زمین در خون می غلتند، ظرف های شیرینی شکسته، کت خاکی فتاده بر کنج حیاط، کفش بی پاشنه، تور پاره، رقص و هلهله ای که به فریاد و بر سر زدن تبدیل گشت، گیسوان پریشان، قلب های پر تلاطم،تکه آجرها، پیکر های گلگون، لاله ای به نام امیرعلی - جنوب، شبِ ده شهریور هزار و چهارصد و پنج

کاش کسی که دم از وطن دوستی میزنه چیزی به نام انسانیت حالیش باشه

شاپرک مهربون

هرچیزی انجامش از وقت خودش بگذره، سرد میشه

-

ره چنان بسته که پرواز نگه در همین یک قدمی می‌ماند کورسویی ز چراغی رنجور قصه پرداز شب ظلمانی‌ست نفسم می‌گیرد که هوا هم اینجا زندانی‌ست هر چه با من اینجاست رنگ رخ باخته است آفتابی هرگز گوشه چشمی هم بر فراموشی این دخمه نینداخته است اندر این گوشه خاموش فراموش شده کز دم سردش هر شمعی خاموش شده باد رنگینی در خاطرِ من گریه می‌انگیزد

ء. ارغوان ابتهاج/دفتر ریاضی

حق با شانو ئه، در انتها به هیچی و همچی میرسیم.

کهنه‌م