غریبم اکنون ،نه مثل غریبی که از دیار خویش رفته ؛ غریبم مثل کودکی که در دیار خویش مادرش را گم کرده ... میفهمی؟ #خویش نوشت

_

او چونان نزد من عزیز بود ؛که شکستنش بخشی را از من شکست که هیچ کس قادر به ساختنش نخواهد بود..... مثل این بود که با ریسمانی به هم متصل بوده باشیم ناگاه او سقوط کرده باشد . #خویش نوشت

او رفیق است؛کنار او می‌توانم بعد گریه های بلند قه قه سر بدهم .....

_ ام خب...

من رفتاری از خودم رو بهش نشون دادم که هیچکس ندیده بود،و اون رفتاری رو به من نشون داد که برای همه بود.

توی کل زندگیم در حالِ ناامید کردنِ اطرافیانم بودم.

حرف زدن چیزی رو درست نمیکنه،خیلی وقته کار از این چیزا گذشته.

همیشه تلاش کردم ولی هیچوقت کافی نبودم.

چرا تمام حسرت‌ها،متعلق به ماست؟