به احمقانه ترین شکلِ ممکن؛دلتنگِ کسیم،
کِ هیچ خیابونیو باهاش قدم نزدم!
اما تو تمامِ خاطراتم راه میره.. :)
و در پایان آنچه که درباره یِ خودم ؛
میتوانم بگویم این است که:
دَر دِلَم؛ فریاد بود..
دَر نِگاهَم اَشک.
دَر گِلویَم بغض؛
اَما بلَندتَر اَز هَمه [میخَندیدَم] ..
وقتی یه مکانی؛ بویِ عطری.. یه آهنگی،
اونو یادِ تو میندازهو برمیگردی به اون تایمیکِ
باهم؛ کلی خاطره ساخته بودین:)
این بَده:)