وقتی درس می‌داد کمی جلوتر از دیوار می‌نشست. به چیزی تکیه نمی‌داد. تشکچه هم نداشت. شاگردها حلقه‌وار می‌نشستند و او از سر تواضع جایی بین آنها می‌نشست و درس می‌داد. به تعبیر آیت‌الله‌سید‌محمد‌حسین‌حسینی‌طهرانی: «از قریب به چهل سال پیش تا به حال دیده نشد که ایشان در مجلس به متکا و بالش تکیه کنند، بلکه پیوسته در مقابل واردین مؤدب و قدری جلوتر از دیوار می‌نشستند و زیر دست مهمان وارده.» #علامه_طباطبائی 📚اقیانوس‌آرام، صفحهٔ‌۱۰۸ منبع ✅ @DARDIJAT

آیه 105 سوره مائده را بخوانید. از دل این آیه می‌توان یک اصل مهم تربیتی را استشمام کرد. این اصل ، در جوامع امروز راهبرد #تربیتی مهمی را گوشزد می‌کند... 🍃يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ای اهل ایمان! مراقبِ [ایمان و ارزش های معنویِ] خود باشید؛ اگر شما هدایت یافتید، گمراهی کسی که گمراه شده به شما زیانی نمی رساند. ادامه دارد... ✅ @DARDIJAT

‌ البته فراتر از استشمام، شاید بتوان از دلالت آیه سخن گفت. ان‌شاءالله عرض خواهم کرد. #سطح_طلبگی

🔰 | تربیت در میدان | نه به تربیت گلخانه‌ای ! 🍃يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ 🔻در این آیه کریمه تاکید شده است که به هسته وجودی‌تان رسیدگی کنید و به خودتان بپردازید؛ چون در این صورت ، گمراهان به شما آسیبی نخواهند رساند. 🔆فضای بحث در این آیه ، حضور در متن جریان‌های فاسد و دشوار است ؛ نه قرنطینه و قرار گرفتن در محفظه‌ای نفوذناپذیر. توضیح آنکه: وقتی آیه چنین بیان می‌کند که اگر شما روی خودتان کار کرده باشید ، گمراهی گمراهان به شما آسیبی نمیرساند ، دارد حالتی را به تصویر می‌کشد که انسانِ‌متقی ، در جمع گمراهان حضور دارد. و الا اگر بنا بر گوشه نشینی و عدم حضور در بین گمراهان بود ، وجهی نداشت که آیه شریفه متقین را دلگرم کند که از گمراهی گمراهان نترسید که آسیبی برایتان ندارد! 🔹بر اساس این مفهوم ، تلقی ما از #تربیت_دینی ، متضمن قرارداشتن در متن جامعه و حضور در عرصه ارتباطات است. انبیاء نیز با حضور در متن جامعه، تربیت دینی را اجرا می‌کردند. برگرفته از آثار دکتر خسروباقری ادامه دارد.... عضو شوید 👇 ✅ @DARDIJAT

‌ 🔰 | تربیت در میدان ۲ | #محیط_باز_تربیت 🔻مرحوم آقای صفائی در کتاب گران‌سنگ "انسان در دو فصل" محیط‌های تربیتی را به دو دسته‌‌ی "محیط باز" و "محیط بسته" تقسیم بندی می‌کنند. 🔹به طور خلاصه ، محیط‌بسته‌ی تربیت محیطی‌ست که: شدیدا تحت کنترل و ذیل چارچوبی مشخص و محدود است. به طور مثال جوامع کمونیستی مانند شوروی سابق نمونه‌ی بارز یک #محیط_بسته در تربیت است. نقل تاریخی‌ست که در شوروی جویدن آدامس و پوشیدن لباس‌های رنگی ممنوع بوده است! 🔸در این محیط‌ها ، می‌توان با روش‌هایی بیرونی مثل تلقین و تشویق و تهدید و تحدید ، انسان‌ها را تربیت کرد. 🔻اما #محیط_باز تربیت ، فضای مناسبی برای تلقین و تشویق نمیباشد. و آنچه که از احکام و معارف اسلامی فهم می‌شود، این است که انسان باید خودش را برای حضور در محیط باز ، مهیا کند. ☑️محیط باز بر خلاف محیط بسته ، به فضا و جامعه‌ای گفته می‌شود که نمی‌توان در آن متربی را محدود به یک نگرش و فکر خاصی کرد. مثلا در جامعه‌ای که هجوم فرهنگی و رسانه‌ای ، افسار رها کرده شما دیگر نمی‌توانید ذهن مترتبی را محدود به نگرشی خاص کنید و همچنین نمیتوانید به روش‌های بیرونی تربیتی مثل تلقین اکتفا کنید! چرا که هر چه ریسیده باشید ، با یک شبهه‌ی رسانه‌ای پنبه می‌شود! ❓❓حال سوال این است که در محیطِ‌بازِ تربیت چه باید کرد؟ و اگر اسلام از انسان ، حضور در متن جامعه‌ی باز را می‌خواهد، چه اقتضائات تربیتی ای را به همراه خود دارد؟ ادامه دارد... ✅ @DARDIJAT

‌ ‌#سطح_طلبگی پیش از این عرض کرده بودم که می‌توان از آیه شریفه‌ی فوق ، این مطلب را استشمام کرد که اسلامِ عزیز از ما می‌خواهد که در متن جامعه حاضر باشیم. سپس عرض کرده بودم که شاید بتوان فراتر از #استشمام از #دلالت آیه بر مطلب فوق نیز سخن گفت. 🔻برای توضیح بیشتر و جلوگیری از اطناب ممل ، شما را ارجاع میدهم به مطلبی از حضرت استاد قربانی. الحق که مطلب مهم و ظریفی ست. 🆔راجع ان‌شئت : دلالت استبطانی ✅ @DARDIJAT

🔰 | ساخت انسان کامل | 🔻چند روز پیش ، این خبر منتشر شد : رییس پژوهشگاه رویان، ضمن پیش‌بینی در مورد توانمندی تولید اعضای بدن تا سال ۲۰۵۰، از پیام رهبری مبنی بر این‌که این موضوع نباید منجر به ساخت انسان کامل شود خبر داد. 🆔 جهت تماشای ویدئو مصاحبه کلیک کنید 🔻در همین باره عباراتی جذاب از #شهید_مطهری را با هم مرور میکنیم👇 ✅ @DARDIJAT

🔰 آیا بشر می‌تواند موجود زنده بسازد؟ 📌استاد مطهری(ره) 🔺 قبلًا اشاره كرديم كه در زمان ما اين مسئله مطرح است كه آيا بشر قادر خواهد بود كه موجود زنده بسازد؟ آيا خواهد توانست كه مثلًا نطفه مصنوعى انسان بسازد كه پس از قرار گرفتن در رحم يا محيط مناسب ديگرى به صورت يك انسان كامل درآيد؟ 🚫 گفتيم كه يك دسته الهيون كه طرز تفكرشان در رابطه حيات با اراده خداوند، متوجه موارد استثنائى و آغاز پيدايش حيات است جداً منكر اين مطلب مى‏باشند. ولى روى طرز تعليمى كه ما از قرآن مى‏گيريم بايد گفت مانعى ندارد. اين مسئله محتاج به توضيح است و از دو جنبه بايد مورد نظر قرار گيرد: 1⃣ يكى از اين نظر كه پيچيدگى ساختمان موجود زنده چه اندازه است و آيا بشر روزى خواهد توانست به تمام رموز و اسرارى كه در تركيب مادى اجزاء يك سلول زنده به كار رفته پى ببرد و قانون طبيعى به وجود آمدن يك سلول زنده را كشف كند و يا هرگز نخواهد توانست و هرگز به رمز اين قانون پى نخواهد برد؟ از اين نظر ما به هيچ وجه نمى‏توانيم اظهار نظر بكنيم زيرا خارج از صلاحيت ماست. آن مقدارى كه اهل فن گفته و مى‏گويند اين است كه: «چيزى كه از خلقت زمين و سيارات و منظومه‏هاى شمسى و از همه كائنات بالاتر و مهم‏تر است ماده «پروتوپلاسم» است». 2⃣ نظر ديگر اينكه آيا اگر بشر روزى موفق شد و قانون خلقت جانداران را كشف كرد- همان طورى كه بسيارى از قوانين ديگر موجودات را كشف كرده- و تمام شرايط و اجزاء مادى تركيب موجود زنده را به دست آورد و عيناً نظير ماده زنده طبيعى را ساخت، آيا آن موجود مصنوعى حيات پيدا مى‏كند يا نمى‏كند؟. جواب اين سؤال اين است كه: قطعا حيات پيدا مى‏كند، زيرا محال است كه شرايط وجود يك افاضه كاملا فراهم شود و آن افاضه تحقق پيدا نكند. مگر نه اين است كه ذات احديت، صمد و كامل مطلق و فيّاض على الاطلاق است؟ مگر نه اين است كه واجب الوجود بالذات‏ واجب من جميع الجهات و الحيثيات است؟ ❓در اينجا ممكن است اين شبهه باز در اذهان بيايد كه پس تكليف آن مطلب كه حيات فقط به دست خداست و غير خدا از حريم عمل احياء و اماته بيرون است چه مى‏شود؟ 🔺جواب اين مطلب پس از تذكر مطالب گذشته واضح است. اگر بشر روزى چنين توفيقى حاصل كند، منتها كارى كه كرده اين است كه توانسته شرايط حيات را فراهم كند، نه اينكه حيات را بيافريند. بشر حيات نمى‏دهد، قابليت ماده را براى افاضه حيات كامل مى‏كند و به اصطلاح، بشر فاعل حركت است نه مفيض وجود. بشر اگر روزى چنين توفيقى حاصل كند، از نظر كشف علمى كار مهمى كرده، ولى از نظر دخالت در ايجاد حيات، همان مقدار دخالت دارد كه پدر و مادر از طريق تناسل در ايجاد حيات فرزند دخالت دارند و يا كشاورز در ايجاد حيات دانه‏هاى گندم دخالت دارد. در هيچيك از اين موارد، انسان خلق كننده حيات نيست، فراهم كننده شرايط قابليت يك ماده براى حيات است. قرآن كريم در سوره مباركه واقعه اين مطلب را به بهترين وجهى بيان كرده است: أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ، أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ، أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ 📔 مرتضی #مطهری ، مجموعه آثار، ج ۱۳، ۵۸ ✅ @DARDIJAT

به خاکِ حافظ اگر یار بگذرد چون باد ز شوق در دلِ آن تنگنا کفن بِدَرَم #شب_نوشت  🍃 @DARDIJAT

🔰 | تربیت در میدان | پیش از این درباره آیه ۱۰۵ مائده دو نکته را عرض کردیم. 1⃣ : اولا که اسلام از ما حضور در اجتماع و درگیری با ضلالت را می‌خواهد. 2⃣ : وقتی از حضور در اجتماع صحبت میکنیم یعنی می‌خواهیم خودمان را برای محیط باز تربیت آماده کنیم. حال بحث به اینجا رسیده است که اقتضائات تربیت در محیط باز چیست؟ در ادامه خواهد آمد... ✅ @DARDIJAT

🔰 | تربیت در میدان ۳ | 🔻یکی از مولفه های اساسی در مفهوم تربیت ، تحرک درونی در فرد متربی است. در عادت دادن ، تلقین و تحمیل ، به وضوح مشخص است که "موتور حرکت" ،در بیرون از فرد قرار دارد و او به یک ظرف تو خالی شبیه است که قرار است چیزی در آن بریزیم. ❗️از این رو ، مادام که الزام و تلقین از بیرون جریان دارد و یا شرایط تکرار رفتار مورد نظر فراهم است ، رفتار مذکور صورت می‌پذیرد. 🔹در مقابل ، #تربیت فرآیندی است که در آن ، فرد انگیزه‌های عمل خود را در خود به نحو روشن و بارز ملاحظه میکند. 🔻به بیان تمثیلی می‌توان گفت: تفاوت "تربیت" با "شبه‌تربیت"، مانند تفاوت جوشیدن چشمه با پر کردن استخری از آب است. 🔅تربیت فرایندی‌ست که در آن ، سرانجام باید در درون فرد تحولی رخ دهد و باانگیزه‌ای روشن، بداند که چگونه رفتار کند و چه ویژگی‌هایی داشته باشد. ⚠️ نتیجه اینکه در محیط باز تربیت ، یه‌جای استفاده از روش‌های بیرونی تربیت باید رو به روش‌های درون‌زا بیاوریم. به طور مثال متربی را با علت و حکمت امور و مسائل آشنا کنیم. ذهن او را سوال خیز تربیت کنیم و سوالها را با حوصله و دقیق پاسخ بدهیم. برگرفته از اثر دکتر خسرو باقری نگاهی دوباره به تعلیم و تربیت اسلامی ✅ @DARDIJAT

در ادامه اقتضائات تربیت در محیط باز ، به پست بالا هم مراجعه کنید🌸 پ‌ن: مرحوم آقای صفائی به طور ویژه در کتاب "انسان در دو فصل" به اقتضائات تربیت در محیط باز پرداخته‌اند. و بر اساس دو دوره‌ی قبل بلوغ و بعد از بلوغ ، توضیحات مفصل و عمیقی داده اند.