eitaa logo
دفتر خاطرات خانوم علیا‌ -
329 دنبال‌کننده
1.5هزار عکس
202 ویدیو
5 فایل
دانشجوی تبعیدی به علومج. «عجب حلاوتی‌ دارد مرگ، اگر انسان در راه آرمانی معتبر بمیرد‌.» . نادر ابراهیمی - https://eitaa.com/nashenasa_app/app?startapp=wSZvGLbdWyFExByj&btn=پیام.ناشناس.
مشاهده در ایتا
دانلود
در هرحال امیدوارم همه باهم عاقبت بخیر شیم، فکر نمی‌کردم زندگی اینقدر‌ها سخت باشه..
بچه‌ها نمی‌دونم شاید واقعا باورش براتون سخت باشه. ولی از وقتی مردمِ تهران از سفرهای جنگی‌شون برگشتن، همه‌چیز چندین برابر بدتر شده توی پوشش‌شون. دختربچه‌های سیزده چهارده‌ساله شبیه به روسپی‌ها و هرزه‌ها لباس می‌پوشن. دیگه هیچ حد و حدودی کسی برای خودش قائل نیست. هیچ شرم و حیایی در زن‌ها وجود نداره. بعضی خیابون‌ها که میرید واقعا هیچ تفاوتی با مثلا یه خیابون توی شهری در کشور فرانسه یا آلمان یا آمریکا نداره. بلکه به مراتب بی‌شرمانه و شوکه‌کننده‌ست. به حدی که من به فرزندم در آینده فکر می‌کنم و روم نمی‌شه از خونه بیارمش بیرون با این حد از بی‌حیایی. یه وقتی هست که بی‌حجابی ناشی از بی‌حیایی نیست. لباس‌هایی که اون شخص می‌پوشه نرمال و حاصل عقل سلیمِ یه فردی هستن که به حجاب معتقد نیست اما برای خودش حدودی قائله و هر لباسی رو مناسب هرجایی نمی‌دونه. ولی یه وقتی هست که شخص هیچ شرم و حیایی براش باقی نمونده و هر لباسی رو مناسبِ پوشیدن تو خیابون می‌دونه. خب تا کجا آخه :)))))) تو این جامعه چطور می‌خوای بچه‌ی سالم تربیت کنی؟ بچه‌ای که بتونی بفرستیش مدرسه، کلاس تابستونی، با دوستاش تفریح، دانشگاه، و هزارجای دیگه. به چه امیدی؟ با چه خیالِ آسوده‌ای؟ چجوری می‌شه با امنیتِ خاطر زندگی کرد؟
هدایت شده از کاش‌ابر‌بودم.
🎒| این یادبو‌د‌ها، به یاد جان‌های عزیزِ از دست‌ رفته‌ی مدرسه‌ی شجره طیبه تهیه شدن. هرکدوم‌ از این کوله‌‌پشتی‌های کوچک، قراره حامل نام و یاد یکی از نهال‌های به بارنَنشِسته‌ی مینابی باشن و در مسیر اربعین، به دست بچه‌های عراقی برسن. باشد که آدم‌های بیشتری در جهان در سوگ و رنج بزرگ ما شریک بشن. اگر مایل به مشارکت بودید🌟
6037991527887149
به نام کاووسی [سهم هر رزق حدود ۱۵ هزارتومن در نظر گرفته شده.] پیشاپیش ممنونم که در بیشتر دیده شدن این پیام کمک می‌کنید.🪽
زبان برّنده و قاطع در برابر دشمن را اگر از شهیدخامنه‌ای نیاموختید و از آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای نمی‌آموزید، از ترامپ بیاموزید! در توییت‌ها و سخنرانی‌هایشان صدر تا ذیل ما را به فحش می‌کشند و تهدید و تحقیر می‌کنند ولی ما دوست داریم پسر خوب و مودب کلاس باشیم. رئیس‌جمهور حرامی‌شان ما را مردمی «آشغال، کثیف، سرطان، گرسنه و پست» می‌نامد و رئیس‌جمهور عزیز ما بدون یک اخم و یک «ععع» به سبک نقی‌ معمولی، میفرمایند که ما جواب حرف‌هایشان را در میدان می‌دهیم. رئیس جمهور و فرماندهان‌شان هر روز انگشت اشاره به سوی آیت‌الله خامنه‌ای می‌گیرند و می‌گویند ما او را خواهیم کشت؛ و ما همچنان هیچ تهدید رسمی و صریح از طرف مسئولان که متوجه جان شخص ترامپ و اذنابش باشد نداریم و ترجیح می‌دهیم بصورت غیررسمی و با دیوارنگاره و پوستر و شعارهای مردمی تهدیدشان کنیم. زبان باز کنید برادران. ولی امر مسلمین را کشته‌اند و رهبر کشورتان را تهدید به ترور می‌کنند. مردمتان را تحقیر و خودتان را مسخره می‌کنند. خامنه‌ای شهید را به یادآورید که وقتی ما را تهدید کرده و گفتند ناوهای زیبای ما بسوی ایران در حرکت‌اند، گفت بزرگ‌ترین ارتش جهان را طوری سیلی میزنیم که بلند نشود؛ و با همه حیا و عفتی که از او سراغ داشتیم، پشت بلندگو فاجعه جزیره اپستین را به صورتشان کوفت و در جهان تحقیرشان کرد. دیگر همه خط قرمزها از میان رفته. بیخیال کاپ اخلاق شوید و زبان به پاسخ و تحقیر دشمنان خدا باز کنید و ببینید خداوند چگونه درهای عزت را به روی شما خواهد گشود و فوج فوج مردم را با شما همراه خواهد کرد! «مهدی مولایی» @m_molaie110
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
وقتی فیلم‌های درام اجتماعی می‌دیدیم و من بعدش دچار افسردگی می‌شدم، یه بار بهم گفت تو اصلا برای چی رفتی سراغ جامعه‌شناسی؟ وقتی روحیه‌ت این‌قدر حساسه باید می‌رفتی سراغ رشته‌هایی مثل ادبیات. آروم و دور از تلخی. جامعه تاریکه، حقیقت‌های جامعه دردناک و سختن، اتفاقاتی توی جامعه میوفته که دونستن و دیدن و مطالعه‌شون شیره‌ی جونت رو می‌کشه، خیلی از مردم جامعه دارن با مسائل و مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کنن که حتی فقط فهمیدن درباره‌شون ترسناک و پر از درد و اضطرابه چه برسه زندگی کردن‌شون. گفت با این روحیه لطیف و حساس چرا رفتی سراغ همچین رشته‌ای؟ یه مدت این موضوع رو انکار کردم. اما امروز درست وسط درس خوندن، این حقیقت محکم کوبیده شد توی صورتم. نمی‌شه جامعه‌شناسی رو فقط تئوری و برای خوندن تاریخ علوم اجتماعی و نظریه‌ها و شناختن یه سری جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز خواست. اگه جامعه رو از نزدیک نبینی، از نزدیک با دردهاش آشنا نباشی و زخم‌هاش رو لمس نکرده باشی، اگر لجنِ لجن‌زار جامعه به خاطر تجربه کردن و مطالعه میدانی به پر و پات نچسبیده باشه و صرفا یه بچه‌سوسولِ اتوکشیده توی اتاق خودت و کتاب‌خونه‌ی دانشگاه و نشست‌های دانشگاهی باشی، نمی‌تونی جامعه‌شناس خوبی باشی. مردم با حرف‌هات ارتباط نمی‌گیرن و پس می‌زننت. نظریه‌هات عملا به درد لای جرز دیوار هم نمی‌خورن و به نظر آدم‌های دردکشیده مضحک میای! و من هنوز نمی‌دونم آدمِ کفشِ فولادین پا کردن و قدم گذاشتن توی این جنگل تاریک که بهش می‌‌گن جامعه هستم یا نه؟
نیاز دارم درباره‌ی نقش زن و مرد و جایگاه‌هاشون فکر کنم و چیزهای جالب و خوب بخونم. خیلی وقته هیچ زن و مرد واقعی که در جایگاه درست خودشون قرار گرفته باشن ندیدم. مردهای قابل اتکا و امن، و زن‌های آرام و فهیم.