خانوم علیا ؛
دلم واسه دانشکده و دوستام اونقدر تنگ شده که الان اشکم در میاد.
دانشکدهی عزیزم... دیوونهخونهی دوستداشتنی و پرنور که هرچقدر هم توش پر از آدمهای عجیبغریب باشه، بازم خونهست برام.