روز سختی بود. لطفا تموم شه.

از ساعت ۹:۵۷ دقیقه صبح که چشم باز کردم دارم امتحان میدم تا همین نیم ساعت پیش. احساس می‌کنم شیره‌ی وجودم کشیده شده از استرس. بدنم جون نداره و رمقی ندارم، دل و روده‌م درد می‌کنه، سرم سنگینه، احساس می‌کنم مریض شدم، گرسنمه، دلم غذا می‌خواد ولی به هیچی میل ندارم و فکرِ غذا حالمو بهم می‌زنه، تنهام و دلم می‌خواد سرمو بذارم روی بالش و سه روز بخوابم. وقتی بیدار می‌شم مامانم برام غذا درست کرده باشه، خونه نیاز به جارو و طی نداشته باشه و همه لباس‌ها تمیز و اتوشده باشه. فقط یه کوچولو مونده تا گریه کنم از درموندگی.

چرا امتحان‌ها تموم نمیشه؟

ایناهم روش‌های خوبی‌ان 🤌✨ من گاها از روش جویبدن آدامس استفاده میکنم.

بعضی روزها زندگی کردن یهو سخت میشه. هیچ اتفاق خاصی هم نیوفتاده. فقط صبح که از خواب بیدار میشی می‌بینی خیلی برای زندگی کردن خسته‌ای. انگار کل شب جون کندی تا به صبح برسی. فقط در طول روز به خودت میگی دووم بیار. تا شب طاقت بیار. دیگه چیزی نمونده.

خب من اصولا دارم با پیش‌فرضِ ذهنی خودم درباره هنر صحبت می‌کنم دیگه، AI الان هیچ‌چیزی رو هم بیشتر از هنر تهدید نمی‌کنه پس، بنظرم اینکه هنرِ دست انسان روح داره و AI نداره، کلیشه نیست. بله اگر شما شبیه استادِ ما فکر کنید که همه چیز باید بصرفه، و کار دست نمی‌صرفه، خب میتونید به این حرف هم بگین کلیشه و ازش عبور کنید. اما بنظرم عقیده و فکر و ذهن هنرمند رویِ کارش اثر میذاره. شما هزار هزار ایده‌‌ی خیلی خوب داشته باشید که بخواد درباره عقیده شما حرف بزنه، ولی بدین AI بسازه، در نمیاد. در نمیاد چون مثلا اگر داری از انقلاب حرف میزنی، خون تو رگ های نداشته هوش‌مصنوعی به جوش نمیاد موقع انیمیت کردن. هوش‌مصنوعی هیچ شوقی نداره پس عملا نمیتونه حرفی بزنه. چون شما شوق رو از تویِ دل خودت، میریزی تو فیلم، تو تصویر سازی، تو نوشته، تو عکس، تو انیمیشن، تو پادکست، تو آهنگ تو... که برههه برسه و بشینه به دل یکی دیگه، و شوق تو تبدیل به شوق اون‌هم بشه. هوش‌مصنوعی اینو نداره که بخواد منتقل کنه، حرفی نمی‌زنه، دلی رو نمیلرزونه و کاری از پیش نمی‌بره.

قد این نیزه بلند است، نیوفتی پسرم...

. من چطوری استفاده از گوشی و فضای مجازی رو کم کردم ؟ . ¹ با یه قانون ساده شروع کردم ⛅️ بعد از بیدار شدن ، ۱ ساعت اول روز گوشی ممنوعه❗️و هر موقع بیدار میشدم گوشیم رو میزاشتم توی کشو و ۱ ساعت اول روزم رو با گوشی شروع نمیکردم . ² قبل استفاده از گوشی زمان مشخص میکردم ⌛️ مثلا میگفتم قراره ۲۰ دقیقه وارد این برنامه بشم ! و بعد از پایان زمان گوشیم رو خاموش میکردم. ³ یک روز در هفته بدون گوشی 📱 جمعه هارو به خودم و فعالیت هایی که باعث خوشحالیم و حس خوب میشن اختصاص دادم و برای من جمعه ها گوشی ممنوعه❗️ به جاش سرگرمی های مورد علاقم رو انجام میدم و برای شروع هفته جدید کلی انرژی دارم☺️ . این کارها به من کمک کردن لحظه های زندگیم رو بهتر ببینم ، فعالیت های مورد علاقم رو انجام بدم ، سرگرمی های جدید رو امتحان کنم و به اندازه متعادل از گوشی استفاده کنم . دیگه موقع استفاده از گوشی این احساس بد عذاب وجدان رو ندارم که زمانم رو هدر میدم چون میدونم حواسم به زمانم هست👀 . به عنوان یه دوست میگم بهت 🫂 فقط یک بار توی سن الانت هستی ، حیفه اینطوری از دستش بدی :) . 🪷 | @thenilay