ونصرنا مولای غریبِ ما، تولدت برامون بابرکت حضرت کریم🤍

🔴 ایدی کوهن حرومزاده، عنصر رسانه‌ای صهیونیست: با کشتن رهبر ایران، انتقام خون «مرحب» یهودی در جنگ خیبر را گرفتیم! از #چت_نیوز بشنوید👇 https://eitaa.com/joinchat/113508352C724c2b2142

یه دهنی ازتون سرویس کنیم که انتقام همه پیامبرایی که کشتید و پیامبر خودمون و همه‌ی مظلمومین جهان رو ازتون بگیریم. انتقام حاج قاسم و سید حسن و هنیئه و سنوار و آقای خودمون و همه‌ی سردارهای جنگ دوازده روزه‌مون که جای خود دارد.

قسمت نیست اینجا خصوصی بمونه دانشجوی تبعیدی اونقدری که باید و اونطور که باید هنوز چیزی نشده که میخوام.

باز هم عمومی شدیم.

ولی هربار که خبر میاد سمت آزادی و اطرافش رو زدن، باز دلم هُری می‌ریزه واسه‌ی خونه‌ی نقلیِ خودم. چیه این دلبستگی آدمی‌زاد؟

ما از هیچی نمی‌ترسیم! من ۱۳ ساله میگم ... #حمید_کثیری 👇👇 https://eitaa.com/joinchat/2151219200Cf6cb8914a4

شیربچه‌هایی که با روضه‌ی قاسم بن الحسن بزرگ شدن، امروز کفِ میدونِ حسینِ ایرانن.

به محل اصابت‌ها که سر میزنی، در کل محله هیچکس نیست. همه رفته‌اند. کوچه پر از آوار و سنگ و خرده‌شیشه و خاک و اسباب خانه‌هاست. و پر از انسان‌های نیم‌جان و زخمی بر زمین. هیچکس نیست جز نیروهای ضروری امداد و یک دسته خاص؛ بسیجی‌ها! بسیجی‌های بیست،بیست‌ویک ساله همه‌جا هستند. بی‌واهمه. زبان روزه آوار برمیدارند و کف خیابان را تمیز می‌کنند و کمک صاحب‌خانه‌ها، اسباب سالم را از نابود شده‌ها جدا می‌کنند. باید باشی و ببینی که حتی زنان بی‌حجاب و دختران هودی‌پوش صاحب‌خانه، چطور کنار بچه‌بسیجی‌ها ایستاده‌اند و می‌گویند« داداش‌جان یه کمک به ما میدی؟» راستی، آن پسرهای لوس ماسک‌زده که کف خیابان و دانشگاه با دیدن دخترها شیر می‌شدند و درباره‌شان می‌نوشتید«شجاعت پسرهامون»، اینجا در دل خطر، نیستند. نیستند که شجاعتشان را نشان دهند. اینجا کنار مردم فقط مردهایی را می‌بینیم که یک‌ماه قبل درباره‌شان گفته شد «بسیجی، سپاهی، داعش ما شمایی»! «مهدی مولایی» https://eitaa.com/m_molaie110

‌پسرک برای خودش برنامه روزانه گذاشته بود و اخرش نوشت: ان‌شاءالله پیروز میدان کشور ایران است اما نشد که ادامه بده تروریستهای صهیونیست شهیدش کردن » اخ فی‌الله « @farsitweets

پاسخ متوازن به زدن ساخت‌مان مجلس فقهای خبره‌ی شیعه در قم مقدسه زدن ساخت‌مان بیت‌العدل بهائیت در دامنه‌ی کوه کرمل در حیفا است...

ولی راستش را بخواهید، من یقین دارم آن روز، در آن مدرسه‌ی دخترانه، پیش از آن‌که موشک دیوارهای مدرسه را روی سر فرشته‌هایمان خراب کند، دخترکِ سه‌ساله‌ای همه‌شان را یک‌جا جمع کرده، دست‌هایشان را گرفته و با آن‌ها خاله‌بازی و عموزنجیرباف بازی کرده. پیش از آن‌که خاک روی برگِ گلِ چهره‌هایشان بنشیند، رقیه سادات درِ خانه‌اش در بهشت را به رویشان گشوده و با استقبال فرشته‌ها، آن‌ها را به زیارت بابایش برده. راستش یقین دارم داداش علی و عمو عباسِ رقیه سادات خودشان مراقبِ دخترک‌های مدرسه‌ی دخترانه‌ی میناب بوده‌اند تا موشک‌ها اذیتشان نکنند... دخترک‌هایمان مهمان و همبازیِ رقیه سادات بوده‌اند. رقیه سادات شب‌های خرابه را به خاطر دارد. او خودش هوای دلِ کوچک دخترکان ما را داشته است. راستش من یقین دارم... س.ف میرزائی @DTabiidi