برای قهر کردن، باید باور کنی که غیبت تو برای یکی اهمیت داره.
برای حسودی کردن، باید خودت رو در جایگاه رقابت ببینی.
برای جنگیدن، باید باور کنی که بردن ممکنه.
اگر غیبتت مهم نباشه قهر معنی نداره
اگر جایگاه رقابت نداشته باشی حسادتت به چشم نمیاد و فقط خودت و دفن میکنه
و اگر بدونی که نمیشه برد
همون بهتر که اعتراف کنی که باختی
اجازه بدید اینطور بگم
به عنوان یک نقاش
حافظه که نداریم
همهچیمون گم میشه حتی وقتی قلمو تو دستمونه یادمون میره
بعد از اون ، سلامتی نداریم چون نصف اوقات رنگ وجسو و تینر میخوریم
به شخصه یه قلپ کامل تینر الکلی خوردم و ریا نباشه هنوز زنده ام
به مادیات تقریبا نباید علاقه ای داشته باشیم چون هیچی از پول و ... برامون نمیمونه
از نظم هم باید به دور باشیم
چون غیر ممکنه جایی منظم بمونه تو اتاق یا کارگاهمون