بعد از مرگ مغز انسان تا هفت دقیقه زندست تا بهترین خاطراتشومرورکنه تو هفت دقیقه ی من خواهی بود : ))))

ولی انقد ذوق داشتم که یکی بیاد و بگه بپوش بریم‌ روضه که هرکی زنگ میزد شیرجه میزدم رو گوشی..!

و اما امروز... امروزی که با حضور مهمان ویژه ای که برای‌همه عزیز بود خیلی خوب گذشت و رو به پایانِ؛ مهمانی که اومد،گردوغبار چشمامون رو شست،مهمانی که نمیدونیم چرا و چطور طلبید،مهمانی که خودش مهمانداری کرد و رفت... ولی امان از رفتنش! رفتنی که باهاش دلهامون رو هم برد نه که نخوام ننویسم از رفتنش ا،نه نمیتونم بگم،هیچی وصفش نمیکنه فقط خیلی سخت بود،خیلی( : #الی_نویس.

_

مِن بَمیرم تِه دَردِ دِلِسه مِه مازندرون؛)

به حدی دوستت‌ دارم که می‌دانم خدا روزی ، سوالش از تو این باشد چه کردی او پرستیدت‌ ؟

یه روزی حالمون خوب می‌شه، اگه اون روز من نبودم تو جایِ من بخند.

امیدوارم خونه امنی که، تو قلبم داشتی و خرابش کردی؛به خوشحال کردنت کمک کرده باشه.

_

(( انگشتانش بین کلید های سیاه و سفید پیانو میلغزد،نُت به نُت از شعری مینوازد که موسیقی اش همانند آغوش توست؛درست وسطِ نواختن یک نُت را اشتباه زد،اشک از گونه هایش جاری شد و بارِ دیگر تو را به یاد آورد.))

ولی وقتی میبینم هر روزی که داره میگذره، یه‌گوشه ای از وطنم نابود میشه و کاری از دستِ من بر‌نمیاد؛ داره ذره ذره اُساره وجودم و میمَکِِِ..

اگه قراره بعداً منت بزاری لطفا هیچکاری برای من انجام نده.