امیرالمؤمنین علیهالسلام:
در شگفتم از كسى كه گمشدهٔ خود را میجويد، در حالى كه «خود» را گم كرده و در پى یافتن آن نيست!
- غررالحکم، ج۴ ص۳۴۰
الان که فکر میکنم،امروز از دست رفت؛ دیروز هم همین طور بود... یعنی میشه فردا اینطوری نباشه؟
بیخبر از همه، در جادهای دور قدم میزنم. روزگار مرا به سمتی برد که بازگشتی در آن نیست.
نیازی به عجله نیست، وقتی زمان بیانتهاست. من در میان این مه، سکوت را برگزیدهام.
یاد گذشته همچون سایهای محو، از من دور میشود. گذر عمر آرام و بیصداست، همانگونه که باد در شاخسار.
رخسار آسمان را مینگرم، بیآنکه امیدی به افق داشته باشم.
در دوردست، صدایی از خانه میآید، اما پایم سنگین است.
میدانم این سفر کوتاه نخواهد بود.
امیرالمؤمنین علیهالسلام:
ناامیدی از دیگران، آزادگی جدیدی است.
_غررالحکم، ح۱۰۶۵۰
امیرالمؤمنین علیهالسلام:
غم و اندوه تمام سالرا بر همّ و غمّ امروزت اضافه مکن؛ غم هرروز برای آن روز کافی است.
_نهجالبلاغه، ح۳۷۹
همه جا جوهر ریخته، ورقه تبدیل به سیاه چاله شده. یادم نمیاد چی نوشتم، این جدال هم به خوبی و خوشی به پایان رسید.