هیچکس نمیتواند با قاطعیت بگوید که تمامی قاتلان به دار اویخته شدند و دنیا غرقِ پاکیست. قاتلی در بین ماست،که نقاب ایمان را بر صورت کشیده و میلش به خون و خون‌خواری را پنهان می‌کند. البته،قاتل داریم تا قاتل؛کلماتند که بیشتر از گلوله ها آدم کشتند. در قالب شوخی،نمایش یا بازیگوشی هرحرفی که سالها بود در دهانشان مزه میکرد را با نهایت خشم و نفرت فریاد میزنند،اما وقتی متوجه می شوند که زهرِ نیشِ حرف‌هایشان دارد طرف مقابل را از پا در میاورد منّت می‌گذارند که آن خرگوشِ سپیدِ بی گناه خودشانند و با یکی عذرخواهی سرسری گذر میکنند. اما آن روباهِ مکّار چه؟آن روباه که از ترس و شوک قلبش میخواد از جا کنده شود شه؟آن روباه که خرگوش آن را گول زد چه؟.. ب.

H.S🤍

-تو دل راهرو های تاریکِ مخوف این سینما،این صدا مثل نور‌ه. +این سینما مخوف تره،یا جایی که تو ازش میای؟ طاها/هزار و یک شب.

من‌درتنهایی‌آدم‌بهتری‌هستم همانطور‌که‌درخت‌درتنهایی‌درخت‌تره آدم‌در‌تنهایی‌آدم‌تره!

بلاخره جادوی سینما گریبان تورو هم گرفت..! مهران‌مدیری/افعی‌تهران.

توی این شهر من جام نیست برام یه جهنم از آتیشه. م.ه

-پروآنه‌آزاد پریشان و رنجانم؛ قطره‌ی بارانم؛ ویران چو ایرانم؛ بر لب هر صخره؛ در برابر خورشید تابانم؛ بر این دنیایه وارانه؛ من یک پروانه آزادم؛ -ملینآ

دارم خفه میشم من ازین خونه،ازین شهر،ازون آدما،ازون نگاها متنفرم...میخوام برم فقط میخوام برم. سایه/هزارویک‌شب.