کاش پیرتر بودیم، مثل ریشه ها، یا جوان تر، مثل شاخه ها، اینجا که ما ایستاده ایم؛فقط تبر میخورد .
مثل خوردن مسکنهای ضعیف که بعد از مدتی دیگر تاثیری روی درد نمیگذارند، حالا آنقدر غمهای عمیقی داشتهام که دیگر هیچ اندوهی آنطور که باید مرا غمگین نمیکند.
«آنقدر داغ بر دلمان گذاشتهاند
که هرچه گریه میکنم، دریایی بر آتش سینهام درست نمیشود.»