مشق عشقت را نوشتم نه یکبار که صدبار همه را صفر گذاشتی و گذشتی نه یکبار که صدبار!

چون نامه جـرم ما بهم پیچیدند بردند به دیـوان عمـل سنجــیدند بیـش از همگان گنــاه ما بود ولی ما را به محــبّت علــی بخشــیدند :)

و در نهایت؛ وای بر این صبرِ بی صدای ما...

خواب‌ هایم بوی تن تورا می‌دهند؛ نکند آن دورترها، نیمه شب در آغوشم‌می‌گیری ؟

_

خبر داری بی خبر از تو تا خود صبح بیدارم؟ خبر داری از غم دوریت من شب و روز میبارم؟

سكوت،زبانِ‌آرامِ‌رنج‌است.چه‌كسی‌توانِ‌شنيدنش‌رادارد؟

مثل خاراندن یک زخم پس از خوب شدن یاد یک عشق، عذابیست که لذت دارد(:

چیزی در من با تحویل سال بی‌صدا فرو ریخت… انگار ثانیه‌های آخر، اعتراف کردند که عشق هم همیشه به‌موقع نمی‌رسد. دل من اما با تمام خاکسترش هنوز تو را مثل یک بهارِ نرسیده دوست دارد.

آقا جانم، دنیا بعد از شما:)) رنگِ شادی نیست در ایامِ عید هر چه گل روید، شود بی عطر و بو