عشق مدت‌هاست این روحِ سراسر درد را برده بر بامِ جنون و نردبان برداشته

_

زمان هرگز نمی‌گذرد؛ این ما هستیم که آهسته از درزِ لحظه‌ها فرو می‌ریزیم. ثانیه‌ها ساکت‌ اند، بی‌هیاهو، اما سکوتشان ما را می‌بلعند. ساعت نمی‌گردد، این خیال خسته‌ی ماست که دورِ بی‌پایان می‌چرخد. پایانی در کار نیست... ما خود، آرام آرام به خاموشی می رسیم؛!

برام عجیبه ک چقد زود قلب آدم میتونه از مِهر کسی خالی بشه ، اینجوریه ک کجاست اون حجم علاقه ک یه روز داشت قلبمو منفجر میکرد؟

من بشه خوبیم🙂

پابه‌پای سحر از کوه و کمر می‌آیی من و دیدار تو؟ افسوس! مگر می‌آیی؟

_

- از لحاظ روحی نیاز دارم . . یکی بزنه رو شونم بگه : بسه میدونم خسته شدی . . بخواب بقیش با من ، پاشم ببینم همه چی به بهترین نحو ممکن انجام شده ، یه استکان چایی جلومه یه آهنگِ ملایم داره تو فضا پخش میشه و یه نور یواش افتاده رو فرش خونه :)!﮼‌

حکم دلم حبسه ولی ابد نیست .

ز بس خندیدم و پنهان نمودم رازِ خود را کسی باور ندارد در دلم دریایِ درد است.