یکی از پارادوکس های زندگی این است که آدم های اشتباه، همیشه درس های درست را به تو میدهند.
دل مرنجان که زِ هر دل به خدا راهی هست
هرکه را هیچ به کف نیست، به دل آهی هست
دوباره کمی خودم را به دست آوردهام و اندکاندک کار میکنم؛ همان جریان پیاپی از هم پاشیدن و به خود آمدن.
چشم من چشم طُ را دید؛ولی دیده نشد!
من همانم که پَسندید و پسندیدهنشد:)️
گمان میکنم که من قهرمانی و تقدس را زیاد نمیپسندم. آنچه برایم جالب است انسان بودن است!