شبهایغمگینبسیاریراگذراندیم،
وهمراههمانشبهاتبدیلبهآدمدیگریشدیم.
دلِ گرفتهی ما را به قلب خود نسپار
که در شکستنِ این شیشه سنگ لازم نیست!
سیاهمویی و لب سُرخ، یککدام بس است
که میزبان تو که باشی، دو رنگ لازم نیست!