ارامشی که اینجا به ادم میده>>>>

خوشا‌آن‌روزکه‌ماغم‌خواری‌داشتیم...

یکبار بِدَم روی غزل هُرم نفَس را تا گل بدهد شاخه‌ی سبز کلماتم #اندر‌احوالات

چشم ِخود بستم كه دیگر چشم ِمستش ننگرم ، ناگهان دل داد زد دیوانه من میبینمش .

نداشتنت‌غم‌انگیزه،اما‌داشتنت‌هم‌دیگه‌شادی‌نمی‌آره!

_

نظری‌کن‌که‌به‌جان‌آمدم‌ازدلتنگی گذری‌کن‌که‌خیالی‌شدم‌ازتنهایی

تهی بود ، خالی خالی ، هیچ چیز نمی‌توانست به اشتیاقش بیاورد ، دلش می‌خواست به اندازه سال‌های طولانی بخوابد ، خسته بود ، هیچ چیز به وجدش نمی آورد ، هیچ کس لبانش را به خنده وا نمی‌داشت ، به دنبال راه چاره‌ای بود ، به دنبال رهایی می‌گشت ، باید کاری می‌کرد  اما چه کار ، او تنهاتر از این حرف‌ها بود . !

همه‌ چیز زود میگذرد الا رنج...!

جانم‌درفراقت‌خاکسترشدُنیامدی...