امان از روزی که علی به خدایش گفت؛
کسی را از من بدتر برای این مردم والی قرار بده...
با ما از قوی بودن و جوانی صحبت نکنید!
ما تو اوج جوونی وقتی عزیز ترین فرد زندگیمون رو از دست دادیم،یاد گرفتیم بغضمون رو قورت بدیم و بیایم کف خیابون تا بجنگیم!
ما از همون اول مرد شدیم...
باشه؛
ولی من دلم برای جمله آخر سخنرانی هات تنگ میشه،
والسلام علیکم و رحمته الله و برکاته...🙂
گفتی زمان التیام میبخشد اما عزیزِ من ،
آدم هیچوقت طعم برخی اشک ها را فراموش نمیکند
در این مدت زندگی ام به گونه ای سپری شده
که میتوانم سال ها بدون آنکه اتفاق غمگینی رخ بدهد ، غمگین بمانم .