و اما عصر آخرین جمعه شهریور؛ حرم حضرت کریمه

+پنجره ای به یاد تو؛

جرعه ای باران ...

نیشابور؛ مسجد چوبی🕌

بیکلام

بماند که لبخند تو با محبت غریب ست بماند که چشمِ من از خنده ات بی نصیب است بماند که گاهی امیدی به این زندگی نیست بماند که لبخند و آرامشم دائمی نیست بماند که در دوریت فکر راحت ندارم بماند که به فاصله از تو عادت ندارم مرا دَم به دَم به جنون میرسانی بماند چه راحت همه مستی ام میپرانی بماند

بیکلام

سایه ی گلدسته هایت بر سرِ ما مستدام پادشاهِ ملکِ ایران حضرتِ سلطان سلام