حسین منزوی چقدر قشنگ گفت:
«ماهی شدن به هیچ نیرزد
نهنگ باش!
بگریز از این حقارت آرامشی
که جوست.»
«تصمیم گرفتم آنقدر سکوت کنم تا دلی برایم تنگ شود؛
به خودم آمدم، دیدم که فراموش شدهام.»
«تو» ذوق منی برای ادامه ی زندگی،
قوت قلبمی برای سختیای مسیرِ این دنیا
تو تمام چیزی هستی که میتونه بهم توان ادامه دادن بده…
شکر بابت وجودت تو زندگیم..