نه...

همیشه مسئله این بود من هیچ وقت کافی نیستم

در هر صبحی که بدون تو آغاز می شود، احساس می کنم خورشید هم از من دوری کرده است و سایه ها بر زندگی ام سنگینی می کنند...

این که دیگه نمیتونم شبیه آدمی که قبلا بودم باشم خیلی داره بقیه رو اذیت می کنه و این که میبینم بقیه دارن ازم ناراحت میشن اما نمی‌دونم باید چیکار کنم تا همه چی رو درست کنم بدتره.خودمم نمی‌فهمم چرا همه چی اینجوری شده،چرا اینقدر فاصله گرفتم یا چرا دیگه مثل قبلا نیستم.حتی نمی‌فهمم کِی تغییر کردم با هر کسی که صحبت می کنم پنج دقیقه بعدش میگه چقدر شبیه خودت نیستی یا دیگه مثل قبلا نیستی و من حتی نمیدونم چرا اینقدر تغییر کردم...

قول بده زمانی که از دنیا رفتم بوسه ای روی پیشانی ام بزنی، من آن را احساس خواهم کرد.

:)

دل هیچکی! مثل من غم نداره:(

تو باید بدونی که منم دل دارم:)

اصلا نفهمیدیم حتی دعوا سر چی بوده ..