خداياتوراشكرمی‌كنم‌كه‌اشك‌راآفريدی:)

من‌ همانم‌ که‌ به‌ آغوشِ‌ تو‌ آورد‌ پناه ؛ بغلم‌ کن‌ که‌ کسی‌ جز‌ تو‌ نفهمید‌ مرا !

ببار ابر پر از غم ببار باران را که تازه تر بکنی داغ شهر تهران را ببار زنده شود خاطرات این کوچه خرابتر بکنی این بنای ویران را بخار پنجره را پاک میکنم ارام که خوب زل بزنم اخر خیابان را درون کافه نشستم و چای مینوشم و بوسه میزنم این بار روی فنجان را به چشمم اشک و نشستم به پشت میزی که همیشه تجربه کرده دو زوج خندان را نشسته ام که دو خط عاشقانه بنویسم میان شعر فدایت کنم دل و جان را کتاب حافظ و چای و چراغ اینجا هست تو نیستی که بفهمم صدای دیوان را |سيد تقى سيدى|

عشق آن است كه هزار بار دوستت داشته باشم و هربار حس كنم اولين بارى است كه دوستت دارم... |#نزار_قبانی|

وقتی واردِ قلب‌ها شدید، در آن‌ها به نیکویی زندگی کنید... |#نزار_قبانی|

تو را جانم صدا کردم ولیکن برتر از جانی مگر جان بی تو می‌ماند در این تندیس انسانی...

_

گاهی میان مردم، در ازدحام شهر غیر از تو هر چه هست فراموش می‌کنم … |#فریدون_مشیری|

《تمام‌غم‌و‌غصه‌دنیا‌پیش‌ما،تااول‌الله‌اکبرنمازاست.》

چه جایگاه قشنگیست جای خال لبت چو نقطه ایی که نشسته بزیر بسم الله🌝

و شاخه‌های روحم از تاریکی ؛ به‌ سوی نور گریختند ‌‌. .✨!'

چشم‌وابروی‌خشن‌ازبسکه‌می‌آیدبه‌تو گاه‌آدم‌عاشق‌نامهربانی‌‌میشود.!