‏یک تکه از خودت رو نگه دار برای روز هایی که ‏هیچکس به جز خودت را نداری !.

و عاشقانه ای دگر🌝🍃

از کافه لبخند به: @anche_nagooftam

واو ممنونم

『 ⊰همسایه های کاروتید⬐ ⊹@kafe_iran ⊹@maneee2 ⊹@Smile_Cafe ⊹@withoutendgham ⊹@phoenix_x ⊹@fanuseman ⊹@Classica ⊹@anche_nagooftam ⊹@tanhayx ⊹@euphoriae ⊹@RoziRozagari ⊹@hayat_khalvatt ⊹@Amaneharf ⊹@Blueberry_world ⊹@cuydudufivohyc ⊹@PurPle_World_lavender ⊹@Blueberry_world ⊹@Libraryyyy ⊹@violetto ⊹@Operabio ⊹@titimood ⊹@Catty_world ⊹@derakoola_v ⊹@meeraj_ya _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ و خودمون^^ ❥@carotid _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ برا تایید حتما #فور شه^^ همسایگی نکنید حذف میشید👀 ⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹⊹ http://www.6w9.ir/msg/8139756 بحرفیم؟

ــــــ ـ -لیست همسایہ‌هاے جانمون :) ⊰@vxfgggvvvccgh⊱ ⊰@khodneviis⊱ ⊰@erotafl⊱ ⊰@yarenn⊱ ⊰@euphoriae⊱ ⊰@noonkhameii⊱ ⊰@Aren_Aren⊱ ⊰@NaBaTa_MaN⊱ ⊰@anche_nagooftam⊱ ⊰@maneee2⊱ ⊰@H_NaGoFtEhA_A_2⊱ ⊰@viiran⊱ ⊰@HOME_TRE⊱ ⊰@Symphony_of_love⊱ ⊰@anotherlove⊱ ⊰@Hwewerbh⊱ ⊰@Abre_khakestari⊱ ⊰@Justfornostalgia⊱ ⊰@AliReza_AriyanFar⊱ ⊰@siahchal⊱ ⊰@aghaye_ghaazi⊱ ⊰@Cafe_Ahang⊱ ــــــ ـ ــــــــــــ ــ -براے تایید فورشہ... حمایت نبینم حذف مۍکنم... همسایہ جدید هم نمۍپذیریم... و امیدوارم همسایہ‌هاے خوبی باشیم برا هم :)!♥️ ⊰@tarqouve⊱

آن کس که بگیرد به دلم جای تورا کیست ..؟ ‌ چون تنگ برایت شده دل ؛ جای کسی نیست :)

من تو را یک بار ، آن هم با خجالت دیدمَت در میانِ صد هزاران گُل ، تو را می‌بینَمَت حیف ، گُل ها را برای خود بخواهی مُرده اند وَر نه از دیدارِ اول ، من تو را میچیدَمَت !

بعد از بوسیدن ژولیت : رومئو: اکنون با لبان تو گناه از لبانم پاک شده است. ژولیت: پس لبان من با گرفتن آن گناه، گناهکار شده اند. رومئو: گناه از لبان من؟ چه بی حرمتی بزرگی. گناه مرا به من پس بده! دوباره اورا می بوسد... _

من دختر شیرین سخن دوره ی قاجار تو پست مدرنی و مضامین دل آزار من اهل دل و چای هل و لعل نگارم تو اهل شب و شعر سپید و لب سیگار؛ من فلسفه ی عشقم و اشراقی محضم تو عقلگرا چون رنه و نیچه و ادگار! من پنجره ای رو به غزل... خواجه ی شیراز تو سخت ، پر از خشتی و مانند به دیوار با این همه عاشق شده ام دست خودم نیست من دختر شیرین سخن دوره ی قاجار(:

《اما پسر شدم که تورا آرزو کنم!》

ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار می‌کوبیم، یا روی طاقچه می‌گذاریم؛ یک وفاداری کاذب... خود ما به عکس‌هایی که به دیوارهای اتاقمان می‌کوبیم نگاه نمی‌کنیم، یا خیلی به ندرت و تصادفا نگاه می‌کنیم. ما به حضور دائم آنها عادت می‌کنیم. عکس، فقط برای مهمان است... این را یادتان باشد که ذره‌ای در قلب، بهتر از کوهی بر دیوار است. نادر ابراهيمی