تو یه فیلمی یه دیالوگی بود که میگفت:
«من کنارِ تو، یه آدمِ دیگهام؛ آدمی شبیهتر به خودم»
و آدمیزاد، چقد عمرشو تلف میکنه تا بفهمه همین کافیه که یکیو پیدا کنه تا کنارش، نزدیکترین نسخه به خودِ واقعیش باشه..
وقتی عکس جدید براتون می فرسته بجای تعریفای تکراری، مثل شهریار بهش بگید:
"در تماشای تو قانع نشوم من به دو چشم
همه چشمان جهان گو به سرم بشتابند.."
پ.ن:
ذوقش تضمینیه.
••
.
تو به من خندیدی!! و نمیدانستی
من به چه دلهره از باغچهی همسایه
سیب را دزدیدم
باغبانی از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی....
هنوز سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گامِ تو، تکرارکنان میدهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چرا باغچهی کوچک ما سیب نداشت..؟
-حمید مصدق
