دیوانِ لعیا.
تنها باری که دلم نمیاومد خاک چادرم رو پاک کنم، نیمهی شعبانِ سالی بود که عاشقانه مسلمان بودنم رو با قدم برداشتن در مسیرِ بارانیِ مسجد جمکران، شکر کردم.
دوستان از اونجایی که میدونید( شاید هم نمیدونید) من یه کانال تلگرامی دارم که توش نقد بازیهایی که انجام میدم/داستانهایی که میخونم رو میذارم.
دوست دارم اینجا هم اونارو بذارم( فکر میکنم به شما هم توی واکاویدن داستان کمک کنه)
ولی خب به هرحال،
اینم لینک کانال تلگرامم:
https://t.me/DivaneLaiya