فاطمه” گیان،♥🫂
اَز کاتی دیارت بووم، ژیانم وِه ههزار رَنگِ تازِه دِژَن.
بایِ چاوَکانت، وِه دِروِنی سارِ مَن سِوزِ هِزاری بَردی.
تو، ههمان «عروسکِ» قِشَنگِ خهونهکانمی،
ههمان شِعرِ ناتَواوی،
ههمان قِصهی شِیرینی، که دِلم دِلِش هَر شِو خَوَنێ.
اَگه روژ «بێ تو» بێ، گُردِ دنیای «بیرَنگ» بوو،
و «دِلم» هَر لحظه وَر «یادِت» تِک تِک وِه «خوێنِ» شِیرینِش «مِژِه».
«تُ» خودِ «قِسمَتِ» «مَنی»، «ئارامیِ» «دِلِ» «گِریوِ» «مَنی».
هزار «سال» اگر «بِژیم»، «یَک شِو» «دِلم» «تَنیا» «وِه» «تو» «بِگرێ» «خوَرده»،
و «تا» «قیامەت» «مَن» «نَو étendue «تو» «فَراموش» «کَم».
«عِشقِ» «تُ» «هَرگز» «وِه» «دِلم» «کَم» «نابوو».
به غیر از چشم هایت در جهان چیزی نمیبینم ،
به غیر از چشمهایت این جهان چیزی مگر دارد .