متوجه شدم که اخیرا با هیچ‌کس حرف نمی‌زنم. منظورم یک مکالمه‌ی واقعیه. جواب همه‌ی مسیج‌ها رو به کوتاه‌ترین شکل ممکن میدم و رد میشم. با هیچ‌کس از هیچ‌چیز مربوط به خودم صحبت نمی‌کنم. همه رو صد قدم عقب فرستادم و دیگه حتی به تنهایی اهمیت نمیدم.

من از دلتنگی فردای تو امشب خبر دارم❤️‍🩹

. برایت نمی‌نویسم که دلتنگم اما به ترانه ای که تورا یادم می‌آورد، بارها تا صبح گوش می‌کنم.

قبلا هرکی حرفمو باور نمیکرد، همش توضیح میدادم که قانع بشه، ولی الان دیگه برام مهم نیست چی دربارم فکر میکنه. از یه جایی به بعد به نسبت همون ارزشی که آدما برات قائل میشن، ارزش قائل شو...

❤️‍🩹

من ادم روابط کوتاه و محبت‌های نصفه و نیمه نیستم؛ نیاز دارم چیزی رو با تمام وجودم بخوام و از عواقب خواستنش نترسم.

:)))

دیگر به هیچ وجه منتظر نیستم. نه منتظر کسی که مرا نجات دهد و نه منتظر اتفاقی که مرا دوباره سرپا کند. اگر هم آمدنی در کار باشد بگویید نمی خواهد. گلدانِ انتظارم شکست و گلش پژمرده شد.

❤️‍🩹

گاهی زندگی آن‌قدر ساده است که نمی‌بینیمش؛ در بخار چای صبح، در صدای باد میان شاخه‌ها، در خنده‌ی کوتاه یک عزیز، یا حتی در نفسی که بی‌صدا می‌کشیم، برکت همیشه همین نزدیکی‌ست، فقط کافی‌ست لحظه‌ای درنگ کنیم، و به جای دویدن دنبال خواستن، برای داشته‌هایمان «شکر» بگوییم.

:)