هنگام دفن امام حسن علیه‌السلام در کنار مرقد نبی، عایشه اجازه دفن امام را نداد و به مروان گفت: می‌خواهید کسی را در خانه‌ام دفن کنید، که او را دوست ندارم؟ اینجا خانه من است و من اجازه نمی‌دهم‌. شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۷

کس من تویی و بی تو‌ ، سر بی کسی سلامت..

دگر نه عزم سیاحت کند نه یاد وطن کسی که بر سر کویت مجاوری آموخت..

تو ناله زدی در وسط حجره و زهرا بالای سرت نوحه‌سرا بود رضا جان..

حلالم کن آقا جانم... .

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرمایند: تو چه توقعی از مردم داری؟! مردم این‌گونه‌اند که؛ اگر تو انسان عالمی باشی، به تو حسد می‌برند و برای این‌که تو را از چشم دیگران بیاندازند، درصدد عیب‌جویی و خرده‌گیری از تو برمی‌آیند.

اگر مطلبی را ندانی و بخواهی از دیگران استفاده کنی، همّت ندارند که تو را راهنمایی و ارشاد کنند. اگر به دنبال دقایق و ظرایف علمی باشی، طعنه می‌زنند که آدم بیکاری است که در پی چنین مسایلی است؛

اگر طلب علم را رها کنی،‌ تو را کودن و کم‌استعداد می‌خوانند. اگر نسبت به انجام عبادات اهتمام داشته باشی، می‌گویند: این، آدمِ ظاهرساز و ریاکاری است.

اگر سکوت پیشه کنی، می‌گویند: لال است؛ و اگر صحبت کنی، می‌گویند: چه قدر پرحرف است. اگر پول خرج کنی، می‌گویند: آدم ولخرجی است، اگر اقتصاد داشته باشی، تو را بخیل می‌نامند.