هدایت شده از منصور آقاجانی | رُوَیحِل
مقداری از درگیری امروزمون رو این آقا رقم زد با ضبط از خودش، که خب مثل همیشه باید پای ضبط آقایون وایسم من یه ذره بلد تو این چیزاااا 🫥
دیگه نرسیدم متن و اپیزود دوم رو تکمیل کرده و بفرستم
شادی روح ایشون صلوات عنایت کنید
ایام کنکورم را هیچگاه فراموش نمیکنم.
ایامی که بسیار سرنوشتساز است.
از قرنطینه کردن های درسی،
تا نرفتن به مسافرت و تفریح...
بحث کردن با خانواده برای قانع کردنشان در رابطه با محرومیتها از تفریح و مسافرت یکی از سختترین کارهایی بود که میکردم.
همه اینها برگرفته از صحبت یکی از اساتید بود که همچنان کلامش در طی ایام زندگانیام، چراغ راهم است.
روزی در کلاس درسمان حاضر شد و جملهای طلایی گفت:
«چنان درس بخوانید که بعدها خود را سرزنش نکنید که کاش فلان کار را نمیکردم، فلان جا نمیرفتم و بجایش درس میخواندم تا قبول شوم»
خلاصه صحبتش این بود که بهانه دست خودمان ندهیم. اگر درس خواندیم و نشد حداقل وجدانمان آسوده باشد که ما به نوبه خود تلاشمان را کردیم. حتما صلاحمان در آن نبوده...
من هم از همین بابت از همه مسائل زندگیام زدم و تمام افکارم را بر تحصیل متمرکز کردم. با خدای خودم خلوت کردم. گفتم من تمام تلاشم را میکنم تا تو مزد زحماتم را بدهی. همین شد. دست آخر پس از روزها بیخوابی و عذاب کشیدن پای کتاب و تست و... سرانجام در آنجا که میخواستم، با همان رشته مدنظر پذیرفته شدم. چون علیت میگوید:
«اگر تمام شرایط بوجود آمدن معلول حاضر باشد، بر معلول واجب است که ظهور کند»
خب؟!
این ها چه ارتباطی به شما دارد؟
در این ایام بسیار میپرسند که اربعین را چه کنیم؟ برویم؟ نرویم؟...
شخصا تجربهای شبیه به این مسئله دارم و آن همان ایام مهم تحصیلم است.
با تمام گوشت و پوست خود درک کردهام که چه جوی حاکم است.
کنکور بزرگ امت، ایستادگی پای تنگه احد است. البته در این ایام کسی برای غنیمت تنگه را رها نکرده و نمیکند. اما چه کنم که دلم راضی نمیشود.
عهد کردم که در این ایام، چنان پای سنگر خیابان بایستم که اگر مبادا اتفاقی افتاد، وجدانم آسوده باشد که ایلیا به تکلیف خود عمل کرده، حتما صلاح در نتیجه دیگری بوده.
سفر عشق و رهسپاری سوی نور سعادت میخواهد. اما هر چه که گوییم، مستحب است. چه بسا که شدیدا موکد است.
اما فرمان ولی چه؟!
دستور اولیه به ما رسید:
«حفظ خیابان اوجب است!»
اما معظمله دستور ثانویه صادر نفرمود!
تکلیف همان است که بود.
چه کسانی رهسپار قدم گذاری در طریق هستند؟ قطعا آنان که در خیابان چوب عَلم بر زمین کوبیدهاند و پای سخن ولی ایستاده اند.
حال اگر ایشان نباشند و بروند، چه تضمینی بر حفظ سنگر است؟
ولو در ایامی اندک!
هرچه باشد خیابان نباید خالی بماند.
چون دشمن منحوس و لعینمان چشمانش را باز کرده و انتظار خلوت شدن را میکشد تا از خیابان، تضعیف پایههای حکومت را شروع کند.
یادمان باشد که این سرزمین سنگر اول نه شیعه، بلکه تمام حق طلبان جهان است.
دور باد روزی که ایرانمان تجزیه و اسلامش به نابودی کشانیده شود. اما در آن روز قطعا پردهها دریده و روی خصم دون باز میشود. نه کربلایی میماند و نه اسلامی...
✍ایلیا
بزن رو لینک👇#ایلیا
🔷@EILIA_Z
ایلیــا | علیرضا ضرغامی🇮🇷🎒
بزنید دور تند که وقت مبارکتون گرفته نشه🙏
6.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
طرفو تو ده را نمیدادن، سراغ کدخدا رو میگرفت🤦♂
این ازگل که سر نخواستنش دعواست پاشده رفته با جامعه همجنس باز و... تو فرانسه نشست برگزار کرده و گفته در آینده حکومت ایران به چه حقوقی پایبند خواهد بود😐
خاک بر سر اونی که همچنان مرید این پلشته🤦♂
عجیبیش برام اینه که برا خودش هم ثابت شده که حتی بعد از سقوط محال جمهوری اسلامی هم کسی حسابش نمیکنه. ولی نمیدونم چرا از تو نقشش بیرون نمیاد🙄
بزن رو لینک👇#ایلیا
🔷@EILIA_Z
ایلیــا | علیرضا ضرغامی🇮🇷🎒
بیاید که بدجوری انتظارتونو میکشیم... بزن رو لینک👇#ایلیا 🔷@EILIA_Z
7.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا