آرامش، تنها زمانی به دست میآید که تو یاد بگیری چگونه از دلِ تاریکترین زخمهایت، معنایی بسازی. عدالتِ تو، تنها زمانی واقعی خواهد بود که تو هم طعمِ تلخِ همان دردی را بچشی که به دیگران تحمیل میکنی.
انسانها با ساختنِ مرزهایِ خیالی، خود را از تنهایی نجات میدهند؛ اما فراموش میکنند که هر چه این مرزها را بلندتر بسازند، تنهاییشان در پشتِ آنها، عمیقتر و تاریکتر خواهد شد.